Albanian, Dramas: Piece 108 – Bibla e Belës

Home -- Albanian -- Perform a PLAY -- 108 (Bela's Bible)

This page in: -- ALBANIAN -- Arabic -- Armenian -- Aymara -- Azeri -- Bengali -- Bulgarian -- Cebuano -- Chinese -- English -- Farsi -- French -- Fulfulde -- German -- Greek -- Guarani -- Hebrew -- Hindi -- Indonesian -- Italian -- Japanese -- Kazakh -- Korean -- Kyrgyz -- Macedonian -- Malagasy -- Malayalam ? -- Platt (Low German) -- Portuguese -- Punjabi -- Quechua -- Romanian -- Russian -- Serbian -- Sindhi -- Slovene -- Spanish-AM -- Spanish-ES -- Swedish -- Swiss German ? -- Tamil -- Turkish -- Ukrainian -- Urdu -- Uzbek

Previous Piece -- Next Piece

DRAMAT – luajini për fëmijët e tjerë!

Drama për tu luajtur nga fëmijët

108. Bibla e Belës

Karroca e romëve u trondit në rrugën e fshatit. Fëmijët përshëndesnin me dorë.

Bela: "Babi, do më pëlqente të punoja si fermer."

Babai: "Do mërzitesh shumë shpejt."

Nëna: "Bela po puna? Sa argëtuese është!"

Belën e irritonte fakti që prindërit e tij nuk kishin besim tek ai për sa i përket punës. Në qytetin tjetër ai u hodh poshtë nga karroca dhe u largua.

I pëlqente shtëpia e fermës me lule në dritare. (tingulli i trokitjes)

Fermeri: "Përshëndetje. Kush jeni ju?"

Bela: "Quhem Bela dhe do më pëlqente të punoja për ju."

Fermeri: "Jeni në kohën e duhur për të ndihmuar në shkuljen e patateve. Por së pari duhet të hani diçka. Ejani brenda."

Erërat në kuzhinë i kujtuan Belës se ishte i uritur si ariu.

Fermeri: "Ne lutemi para se të hamë. 'Çdo dhuratë e mirë dhe gjithçka që kemi ardhur nga Ti, o Zot. Të falenderojmë për të gjitha. Amen'."

Lutja dhe leximi në Bibël ishin komplet gjëra të reja për Belën.

Por atij i pëlqente të ishte mik me fermerin. Edhe puna ishte argëtuese për të, ndonëse në fund të ditës i dhembte shpina. Kaloi një javë. (tingulli i qenve që lehin)

Bela: "Nero, çfarë ka? Dëshiron të luash me top me mua?"

Jashtë, Nero po dëgjonte diçka. Bela ia vuri veshin gjithashtu (tingujt e një violine).

Bela: "Nero, dikush po i bie violinës. Duhet të jenë prindërit e mi. Ata janë ulur pranë zjarrit, duke pjekur një iriq dhe duke kënduar këngë. Krejt papritur, po ndjej mall për ta. A e kupton?"

Bela shikoi në kuzhinë, por askush nuk ishte aty. Ai mori Biblën që ndodhej mbi tavolinë dhe u zhduk gjatë natës.

Babai: "Bela, ja ku qënke. A na ke sjellë ndonjë gjjë?"

Bela: "Vetëm këtë librin."

Nëna: "Grigor mund të lexojë."

Grigor: "Hej, shiko, është një libër i shenjtë. Ai thotë: Dhiata e Re e Zotit tonë Jezu Krisht."

Nëna: "Është një libër i mirë. Ja lexojeni!"

Grigor: "Një burrë erdhi te Jezusi dhe e pyeti: Çfarë duhet të bëj që të shpëtohem? Jezusi iu përgjigj: Mbaji urdhërimet e Perëndisë. Mos vidh."

Babai: "Të mos vjedh?"

Në faj, romët shikuan njëri-tjetrin, sepse të tërë ata kishin vjedhur diçka më parë. Bela kishte vjedhur edhe Biblën. Por pikërisht atë mbrëmje, ai kishte vjedhur.

Fermeri: "Bela, kjo është një surprizë. Ti e more Biblën tonë? Epo, po jua jap."

Bela: "Vërtet, mund ta mbaj?"

Bela ishte i lumtur. Nëpërmjet Biblës, romët mësuan të njihnin dhe t'i besonin Jezusit.

Folësit: Autori, Bela, babai, nëna, fermeri, Grigor

STORIES for CHILDREN by Sister Farida

108. Bibla e Belës