STORIES for CHILDREN by Sister Farida

(www.wol-children.net)

Search in "Platt":

Home -- Platt (Low German) -- Perform a PLAY -- 045 (The catastrophe 4)

This page in: -- Arabic? -- Armenian -- Aymara -- Azeri -- Bengali -- Bulgarian -- Cebuano -- Chinese -- English -- Farsi? -- French -- German -- Greek -- Guarani -- Hebrew? -- Hindi -- Indonesian -- Italian -- Korean -- Kyrgyz -- Malayalam? -- PLATT (LOW GERMAN) -- Portuguese -- Quechua -- Romanian -- Russian -- Serbian -- Slovene -- Spanish-AM -- Spanish-ES -- Swiss German? -- Tamil -- Turkish -- Urdu? -- Uzbek

Previous Piece -- Next Piece

DRAMAS -- perform them for other children!
Plays for children to perform

45. Daut groote Onwada 4


Een Storm toobd äwa Haiti. In disem oamen Launt haud daut Onwada aul ieremol eene Arnt kaput jemoakt. Orestil, de Zeibradokta, staupt doa bie Nacht un Räajen opp däm Boajch nopp. Hee odemt schwoa. Dee diestre Nacht wort oppeenmol dach aus daut blitzen deed. Un dan kunn hee Viktor doa opp däm Boajch seenen.

Orestil: "Ekj woa am ombrinjen. Hee haft aun aules de Schult, wiels hee ema von Jesus vetalt. De Jeista doonen sich met disem Storm aufrakjen. Ekj woa am nu dootmoaken, un aula woaren jleewen, daut hee hia vom Boajch raufjefolen es."

Met de Jedanken Viktor dootomoaken rant Orestil verwoatz. Oba oppeenmol staupt hee in een deepet Loch, un dreit sich daut Been ut. Hee kun onmäalich wiedagonen.

Orestil: "Halpt mie! Halpt mie!"

Uk wann daut sea donnad hieed Viktor daut doa wäa roopen deed. Hee wisst daut nich, daut de Zeibra am hinjaraun jekomen wia.

Orestil: "Halp mie. Ekj wull no miene groote Dochta, dee in de Boaj wont."

Een groota Liejna dis Orestil. Oba Viktor deed am halpen. Met väl Miej tosd hee däm velatzten no een kjlienet Hus, waut iend fa däm Räajen beschitzen deed. Oppeenmol hieren see soo een fonjit Jelud, see horchten opp. Daut wia kjeen Dona. Daut hiad uk nich mea opp, un wort luda un luda. De Boajch schedad sich. Riesich groote Steena rutschten rauf un deeden daut Darp begrowen. Orestil kjrieech eenen Schok.

Orestil: "Miene Fru, miene TiFam. Wie motten iend halpen."

Viktor: "Orestil, wuarom hast du nich opp mie jehorcht? Ekj hab die jewoarnt daut de Ieed rutschen wudd. Du best Schult doaraun, wan diene Dochta un diene Fru stoawen motten."

Met väl Miej un Viktor siene Help schlapten see sich no de Städ woo Orestil sien Hus mol jestonen haud. Hee fonk sea iewrich aun, in däm Blott to growen. Un dan hied hee opp.

Orestil: "Miene Fru es doot. Oba doa, doa bewäajcht sich waut, TiFam!"

Hee deed siene Dochta von aul däm Blott friemoaken un naum däa opp däm Oarm.

Orestil: "TiFam, miene TiFam!"

Viktor: "Har Jesus, halp ons. Schekj de Missjinoare met Ätessachen un Midezien hiahan."

Jesus deed daut Jebäd von Viktor erhieren. In eene gaunz korte Tiet kaum Help un TiFam wort met eenem Helikopter nom Missionskrankenhus jebrocht.

Waut see doa erläft, daut woat die daut näachste Spell toom horchen veroden.


Persoonen: Eena waut vetalen deit, Orestil, Viktor

Copyright: CEF Germany

www.WoL-Children.net

Page last modified on April 28, 2020, at 09:14 AM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.140)