Home -- Armenian -- Guide to Jesus FORM: -- act in a PLAY -- listen to AUDIO -- read a STORY? -- Guide to Jesus
Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար!
Ինչպես կարող եք երեխային առաջնորդել դեպի Հիսուս Քրիստոսը
Գլուխ: 01 -- 02 -- 03 -- 04 -- 05 -- 06 -- 07 -- 08 -- 09 -- 10 -- 11 -- 12
Բովանդակություն
01 Ողջույն
Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար։ Սա այս էջերի վերնագիրն է և մեր փափագը։ Դրա համար են մեր սրտերը բաբախում։ Սա է մեր նպատակը։
Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար։ Հազիվ թե որևէ այլ թեմա ավելի շատ իմաստություն և զգայունություն պահանջի։ Հստակ է, որ հավատն Աստծո պարգևն է, ուստի որևէ տեսակի միջամտություն այստեղ տեղ չունի։ Բացի այդ, փաստ է, որ Աստված խոսում է երեխաների հետ, և նրանք այնուհետև փափագում են ստանալ մեղքերի ներում և ապրել փոխված կյանքով։ Հետևյալ էջերը պահպանում են այս հավասարակշռությունը և մեծ օգնություն են բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ուղեկցել երեխաներին, երբ նրանք իրենց առաջին քայլերն են անում դեպի Հիսուս Քրիստոսը։
Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար։ Միայն նա, ով փափագում է, որ երեխաները ճանաչեն Հիսուս Քրիստոսին, և ով այս գործում մեծ փորձ ունի, կարող է գրել այս մասին։ Էլֆրիդե Գրոցին երկուսն էլ վերաբերում են։ Այս էջերն արտացոլում են դա և այդպիսով օգտակար ու գործնական են դարձնում դրանք բոլոր նրանց համար, ովքեր ունեն նույն ցանկությունը։
CEF Գերմանիա
Երեխաները բացահայտում են Աստվածաշունչը
02 Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար
Մեր թեման․Ինչպես կարող եք երեխային առաջնորդել դեպի Հիսուս Քրիստոսը
Կարելի էր լսել նույնիսկ ասեղի ընկնելու ձայնը։ Երեխաների հանդիպման ժամանակ տղաներն ու աղջիկները բաց աչքերով ու ականջներով լսում էին Ջես Օվերհոլցերի մասին հուզիչ միսիոներական պատմությունը։ Նրանք ամբողջովին ներգրավված էին, երբ նա և իր ընկերները կեսգիշերին կով էին տանում գոմի տանիքը, իսկ ինքը՝ տասներկու տարեկան տղա լինելով, գաղտնի փախչում էր տնից։ Երեխաները սեփական աչքերով տեսնում էին, թե ինչպես է Հիսուս Քրիստոսը գտնում նրան և ցույց տալիս Իր սերը։
Ջես Օվերհոլցերը դարձավ քարոզիչ։ Սփերջենի գրքերը հիացրել էին նրան։ Այնտեղ նա հանդիպեց այն պնդմանը, որ եթե հինգ տարեկան երեխային զգուշությամբ ուսուցանեն Խոսքը, նա կարող է հավատալ և վերստին ծնվել, ճիշտ այնպես, ինչպես չափահասը։
-Դա ճիշտ չէ՛, - բացականչեց Օվերհոլցերը, - երեխաները չեն կարող հավատալ և փրկվել։ Նրանք շատ փոքր են։ Նա շրխկացրեց գիրքը, փակեց այն և մի կողմ դրեց։ Զարմացած երեխաները բացականչեցին. -Բայց դա ճշմարի՛տ է։
Եվ նրանք ճիշտ էին։ Նրանցից ոմանք իրենց սեփական փորձից գիտեին, որ Հիսուս Քրիստոսը փրկում է երեխաներին։
Եթե դուք լինեիք այդ երեխաների հանդիպմանը, կբողոքեի՞ք։
Պատմության վերջում երեխաները թեթևացած շունչ քաշեցին, որովհետև Ջես Օվերհոլցերը փոխել էր իր կարծիքը։ Եվ ավելին՝ երեխաների հետ կատարված մի «փորձ» այնքան համոզեց նրան Սփերջենի պնդման ճշմարտության մեջ, որ նա իր ամբողջ կյանքը նվիրեց երեխաների ավետարանչությանը։ 1937 թվականին նա հիմնադրեց «Մանկանց ավետարանչության ընկերակցություն» (CEF) կազմակերպությունը։
ՄԱԸ-ն միջազգային միսիոներական կազմակերպություն է։ Աշխատակիցները գործում են աշխարհի գրեթե բոլոր երկրներում՝ երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար շահելով։
Կցանկանայի՞ք նաև մասնակցել և Տեր Հիսուսի համար երեխաներ շահել անձնական զրույցների, կիրակնօրյա դպրոցի, հոգևոր հավաքների և այլ միջոցառումների ժամանակ։
Հետևյալ էջերը պատասխանում են այս հարցին․ ինչպե՞ս կարող եք երեխային առաջնորդել դեպի Հիսուս Քրիստոսը։ Պատասխանները գալիս են գործնականում կիրառված փորձից և լավ ուղեցույցներ են երեխաների հետ ձեր ծառայության համար։ Փորձը, բազմաթիվ երեխաները և բազմաթիվ օրինակները ցույց են տալիս Աստծո գործերը երիտասարդների կյանքում և փառավորում Նրան։
- «Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար»-ը քաջալերանք է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են տղաներին ու աղջիկներին առաջնորդել, որ Տեր Հիսուսի հանդեպ հավատ ունենան։ Մի՛ հրաժարվեք այս նպատակից։ Նույնիսկ երբ հանդիպում եք դիմադրության։ Մի կին ասաց. «Եկեղեցում ինձ նախատում են, որովհետև ես երեխաներին առաջնորդում եմ դեպի Հիսուսը»։
- «Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար»-ը ուղեցույց է բոլոր նրանց համար, ովքեր հարցեր ունեն երեխաների ավետարանչության վերաբերյալ։
Աստծո կամքն այս գրությունների գլխավոր պատճառն է։
«Այսպես էլ ձեր երկնավոր Հայրը չի կամենում, որ այս փոքրիկներից մեկը կորչի» (Մատթեոս 18։14)։
Օրհնությամբ՝
Էլֆրիդե Գրոց
03 Երեխաների հետ աշխատողի հոգևոր ծառայությունը
Երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի մոտ առաջնորդելը երեխաների հետ ավետարանչական աշխատանքի գագաթնակետն է։ Ինչպես գրել է Օսվալդ Չեմբերսը. «Անհնար է երբևէ սովորական համարել այն աննկարագրելի հրաշքը, երբ մի հոգի հանդիպում է Աստծուն»։
Ինչ-որ մեկի դարձը սեփական աչքերով տեսնելը միաժամանակ և՛ արտոնություն է, և՛ պատասխանատվություն։ Դրան օգնելու համար կրթությունը պարտադիր անհրաժեշտություն չէ։
Այստեղ շեշտը դրվում է երեք պարզ, բայց չափազանց արդյունավետ նախապայմանների վրա։
Երեխաների հետ աշխատողից պահանջվում է
1. Նրա անձնական հավատքի կյանքը
Վերստին ծնունդը, հավատքի մեջ հավատարիմ աճը, ինչպես նաև Աստծո հանդեպ սիրուց բխող հնազանդությունը երեխաների հետ աշխատողի համար ամենակարևոր պահանջներն են։ Նա Աստվածաշնչի եռանդուն ընթերցող է։ Դրա միջոցով նա աճում է հավատքի և Տիրոջ ճանաչողության մեջ (Բ Պետրոս 3:18)։ Նրա կյանքը պտուղ է բերում։
2. Նրա համոզմունքը
Նա, ով ցանկանում է երեխաներին առաջնորդել դեպի Հիսուսը, պետք է ունենա կրկնակի համոզմունք։ Նախ՝ հավատալ, որ երեխաները փրկության կարիք ունեն, և երկրորդ՝ հավատալ, որ Աստված ուզում է փրկել երեխաներին։
3. Նրա օրինակը
Ծառայողի կյանքը պետք է համապատասխանի նրա պատգամին։ Միայն նա, ով մտքով, խոսքով և գործով առաջնորդվում է Աստծո Խոսքով, վստահելի է և կարող է ուրիշներին ուղղություն տալ։ Մենք հանրության առջև այնքան քրիստոնյա ենք, որքան քրիստոնյա ենք մեր անձնական կյանքում։
Օրինակ լինելը չպետք է շփոթել կամ համեմատել կատարելության հետ։
Նա, ով հանրության մեջ «կատարյալ» է թվում և կարծես ամեն ինչ գիտի ու ամեն ինչ կարող է անել, հաճախ կարող է թվալ օրինապաշտ և ոչ այնքան հասկացող։
Ոչ թե կատարելությունը, այլ օրինակելի կյանքը երեխաներին աշակերտության վստահելի օրինակ կփոխանցի։
Մտորելու համար
- Ե՞րբ եք վերջին անգամ երեխայից ներողություն խնդրել։
- Երեխաները տեսնո՞ւմ են, թե ինչպես եք Հիսուսի օգնությամբ հաղթահարում խնդիրները։
- Երեխաները տեսնո՞ւմ են, որ դուք Հիսուսի մեջ ուրախ և լիարժեք կյանք եք ապրում։
Օրինակը համոզում է։ Այդ պատճառով այժմ նայենք Տեր Հիսուս Քրիստոսի եզակի օրինակին։
«Նրանք էլ ասացին Նրան․ «Դու ո՞վ ես»։ Հիսուսն ասաց նրանց․ «Այն նույնը, որ սկզբից ձեզ ասեցի»» (Հովհաննես 8։25)։
Եվ քանի որ Հիսուս Քրիստոսը մեր օրինակն է, մենք խնդրում ենք Նրան մեզ Իր նման դարձնել։ Այդ ժամանակ երեխաները կասեն. «Սկզբում ես սիրեցի այն մարդուն, ով ինձ պատմեց Հիսուսի մասին, իսկ հետո սիրեցի Հիսուսին»։
Լավ հոգևոր ուղեկցի երեք հատկանիշները
1. Նա ժամանակ ունի
Մոտավորապես 20 րոպեն բավական է երեխային Հիսուս Քրիստոսի մոտ առաջնորդելու համար։
Ժամանակ ունենալ նշանակում է, որ հոգևոր ուղեկիցը երեխայի հետ 100 տոկոսով ներկա է։ Նա ներկա է նաև իր մտքերով։ Նա խուսափում է զրույցը ժամանակային ճնշման տակ դնելուց։ Երբեմն ավելի լավ է պայմանավորվել և զրույցը շարունակել հաջորդ օրը։
2. Նա ուշադիր լսում է
Շատ երեխաների համար մեծ թեթևացում է, երբ նրանք կարողանում են իրենց հոգևոր ուղեկցին պատմել այն ամենը, ինչ իրենց մտահոգում է։ Ահա թե ինչու լսելն այդքան կարևոր է։ Ո՛չ լավ խորհուրդը, ո՛չ համապատասխան աստվածաշնչյան համարը պետք չէ անմիջապես ասել։ Դրանք կարելի է ավելի ուշ ասել:
Ուշադիր լսել նշանակում է նաև հասկանալ այն, ինչ մնում է չասված։ Երեխաներն արտահայտվում են տարբեր ձևերով։ Ոմանք դժվարանում են ասել, թե ինչն է իրականում իրենց հուզում։ Ոմանք ամաչելու պատճառով կթաքցնեն իրենց մտքերը։
Տերը պատասխանում է իմաստության և հասկացողության համար արված լուռ աղոթքին։
3. Նա կարողանում է լռել
Պետք է հստակ լինի, որ հոգևոր ուղեկիցին թույլ չի տրվում ուրիշներին պատմել այն, ինչ երեխան իրեն վստահելով ասել է։ Տղաներն ու աղջիկները խորապես կվիրավորվեն, եթե իրենց վստահությունը չարաշահվի։
Երբեմն Աստված մի կողմ է քաշում վարագույրը և թույլ է տալիս մեզ տեսնել Իր աշխատանքը տղաների և աղջիկների կյանքում։ Նա մեզ տալիս է երեխաներին դեպի Իրեն առաջնորդելու գեղեցիկ առաջադրանքը։ Նա օրհնում է այս ծառայությունը, որը մենք կատարում ենք Իր կամքի համաձայն և Նրանից կախված լինելով։
04 Կարո՞ղ են երեխաները դարձի գալ
Ի՞նչն է խոսում երեխաների դարձի գալու օգտին
1. Աստծո Խոսքը
Աստվածաշունչը հաճախ խոսում է երեխաների դարձի մասին։ Այս թեմայի վերաբերյալ Արարիչը հստակ հայտնել է Իր կամքը։
Բ Օրինաց 31։12-13. «Հավաքի՛ր ժողովրդին՝ տղամարդկանց ու կանանց և տղաներին և քո օտարականին, որ քո դարպասներից ներս է, որ լսեն ու սովորեն և ձեր Տեր Աստծուց վախենան և այս Օրենքի բոլոր խոսքերը պահեն ու կատարեն․ և նրանց երեխաները, որ չգիտեն, կլսեն ու կսովորեն ձեր Տեր Աստծուց վախենալ՝ բոլոր այն օրերում, որ Հորդանանով անցնում եք այն ժառանգելու»։
Մատթեոս 18։14. «Այսպես էլ ձեր երկնավոր Հայրը չի կամենում, որ այս փոքրիկներից մեկը կորչի»։
Հովհաննես 1։12. «Բայց ովքեր ընդունեցին Իրեն, նրանց Նա Աստծո որդիներ դառնալու զորություն տվեց, նրանց, որ կհավատան Իր անվանը»։
Աստվածաշնչյան բազմաթիվ համարներ խոսում են երեխաների մասին, իսկ մյուսներում երեխաները նույնպես ընդգրկված են։ Օրինակ՝
Սաղմոս 78։3-7, Մատթեոս 19։13-15, Հովհաննես 3։16, Գործք Առաքելոց 2։21։
Այս և Աստվածաշնչի այլ հատվածներ ցույց են տալիս, որ երեխաներին ոչ միայն պետք է սովորեցնել Աստծո Խոսքը, այլև որ այն կարող է արձագանք առաջացնել նրանց սրտում։
2. Փորձը
Երեխաների դարձի գալու աներկբա ապացույցներից մեկը փորձառությունն է։ Մեծաթիվ տղաներ և աղջիկներ ընդունել են Հիսուսին՝ որպես իրենց Տիրոջ և Փրկչի։ Շատերի համար հավատը դարձել է ամուր հիմք և ազդեցություն, որը շարունակվել է նաև հասուն տարիքում։
Աստվածաբանական ճեմարաններում անցկացված ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ երբեմն ուսանողների կեսից ավելին հավատքի է եկել դեռ մանկության տարիներին։
Երեխաների համար անցկացված մեկշաբաթյա ավետարանչական հանդիպումներից հետո մի աշխատակից ասաց. «Ինձ համար կարևոր փորձառություն էր տեսնել, որ երեխաները գիտակցված կերպով ընդունում են Հիսուսին։ Ինձ համար պարզ դարձավ, թե որքան սխալ է եղել իմ մտածելակերպը։ Ես երեխաների հետ կիսվում էի Ավետարանով, բայց միևնույն ժամանակ դժվարացնում էի նրանց համար իրենց կյանքը Հիսուսին վստահելը։ Ես նրանց այդ հնարավորությունը չէի տալիս, որովհետև կարծում էի, որ երեխաները դեռ բավականաչափ հասուն չեն կամ, միևնույն է, արդեն փրկված են։
Երբ սեփական փորձով տեսա, թե ինչպես կարող են երեխաները փրկվել, աչքերս բացվեցին։ Երեխաները փրկության կարիք ունեն։ Ես այնքան շնորհակալ եմ Տիրոջը այս ուղղման համար։ Դա ինձ համար բացարձակապես անհրաժեշտ էր»։
Երեխաների հետ աշխատող մի միսիոներ վրանային ավետարանչական արշավից հետո վկայեց. «Երեխաների ծրագրից հետո 12-ամյա մի տղա ասաց. «Ես ամեն երեկո այստեղ էի, բայց չէի համարձակվում առաջ գալ։ Շնորհակալ եմ, որ նաև երեխաներին հրավիրեցիք գալ Հիսուսի մոտ։ Այդ ժամանակ ես վերջապես համարձակություն գտա»»։
3. Անձնական վկայություններ
Պատմական օրինակներ
Կոմս Ցինցենդորֆը (1700-1760), պիետիզմի և միսիոներական շարժման հայրերից մեկը, հավատացյալ դարձավ 4 տարեկանում։
Քորի թեն Բումը (1892-1983), ով Հոլոքոստի տարիներին Նիդեռլանդներում փրկեց բազմաթիվ հրեաների, Հիսուսին ընդունեց 5 տարեկանում։
Ժամանակակից օրինակներ
ՄԱԸ միսիոներական առաջնորդներից մեկը հավատքի եկավ ավետարանչական արշավի ժամանակ, երբ 12 տարեկան էր։
Հայտնի պրոֆեսորը վկայել է. «Ես արտոնություն ունեցա դարձի գալու վեց տարեկանում։ Դա պարզապես զգացմունք չէր, այլ Աստվածաշնչի ուսումնասիրությունից հետո մեղքի մասին հստակ համոզմունք էր։ Մանկության տարիներին ես զգացի հետևյալը․ծնողներս լրջորեն էին վերաբերվում իմ հավատքին, իսկ ուրիշների կողմից իմ վկայության թե՛ բացահայտ, թե՛ գաղտնի մերժում կար։ Ես գիտեմ սեփական փորձից, թե որքան կարևոր է երեխաների հավատքին լրջորեն վերաբերվելը և նրանց այդ հավատքի մեջ քաջալերելը, նույնիսկ երբ նրանք դեռևս այնքան էլ հմուտ չեն այլ ոլորտներում»։
Գերմանիայի նախկին հեռուստահաղորդավարը հավատացյալ դարձավ 9 տարեկանում։
Սյուզաննան բուժքույր է, ամուսնացած է և ունի երկու չափահաս երեխա։ Նա և իր ամուսինը զբաղվում են միսիոներական աշխատանքով և երեխաներին առաջնորդում են դեպի Հիսուսը։ «Ես շատ լավ հիշում եմ երեխաների այն հանդիպումը, որտեղ դուք մեզ պատմեցիք մի աղջկա մասին, որին օգնել էիք գալ հավատքի։ Ես այնքան տպավորված և զարմացած էի Հիսուսի սիրով, որ տուն գնացի, թղթի վրա գրեցի իմ բոլոր մեղքերը, աղոթքով դրանք բերեցի Աստծո առաջ և ներում խնդրեցի։ Հետո հանդիսավոր կերպով ոչնչացրի այդ թուղթը»։ Սյուզաննան դա արեց, երբ 11 տարեկան էր։
4. Հայտնի քրիստոնյաների մեջբերումները
Քրիստոնեական համայնքում երեխաների դարձի վերաբերյալ կարծիքները բավական տարբեր են։ Սակայն այս թեման ունի բազմաթիվ կողմնակիցներ, որոնց հայտարարությունները դրական ազդեցություն են ունեցել և շարունակելու են ունենալ։
Չարլզ Հ. Սփերջենը (1834-1892) 19-րդ դարի երկրորդ կեսի անգլիացի վերածննդի քարոզիչ էր։ Նրա քարոզներն ու գրվածքները մինչ օրս կարդացվում են ամբողջ աշխարհում։ Նա ասում էր, որ 5 տարեկան երեխան, եթե ճիշտ ուսուցանվի, կարող է հավատալ և վերստին ծնվել ճիշտ այնպես, ինչպես չափահասը։ Նա համոզված էր, որ նրանք, ովքեր դարձի են եկել մանկության տարիներին, լավագույն հավատացյալների շարքում են, կայուն են և ավելի վստահելի:
Դ. Լ. Մուդին (1837-1899), Հյուսիսային Ամերիկայի ամենահայտնի ավետարանիչներից մեկը, նկատում էր, որ եկեղեցիներում տարածված անհավատությունը խոչընդոտում է երեխաների դարձին, և միայն քչերն են հավատում, որ երեխաները կարող են վերստին ծնվել։ Նա հույս էր հայտնում, որ դա կփոխվի։
Մեծ աստվածաշնչյան դպրոցի դասախոսն ասել է. «...Այժմ ցանկանում ենք ընդգծել երեխաների հետ աշխատելու կարևորությունը։ Երեխաներն ունեն ուժեղ ինտուիցիա՝ Աստծո մասին ներքին գիտելիք, որն ուժեղ կերպով գործում է նրանց մեջ։ Այդ պատճառով մենք՝ որպես հավատացյալ ծնողներ, պետք է ձգտենք այս գիտելիքը մեր երեխաների մեջ սերմանել դեռ փոքր տարիքից։ Սակայն նրանք նաև պետք է ապաշխարության և դարձի միջոցով առաջնորդվեն դեպի Աստծո հետ անձնական հարաբերություն, նախընտրելի է՝ դեռ դպրոց գնալուց առաջ»։
Երիտասարդների ավետարանիչը նշել է. «Թեև երեխաներն իմ հիմնական թիրախային լսարանը չեն, վերջին տարիներին նկատել եմ երեխաների դարձերի ակնհայտ աճ։ Երբեմն երեխաների դարձերի թիվը նույնիսկ ավելի մեծ էր, քան դեռահասներինը»։
Երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար շահելու մեր հանձնարարության աղբյուրն Աստծո Խոսքն է։ Փորձառությունը, անձնական վկայությունները և բազմաթիվ կողմնակիցների մեջբերումներն այն գետն են, որը սկիզբ է առնում և ջրում ձեր ծառայությունը երեխաների շրջանում ու տանում այն այս նպատակային աշխատանքի մեջ։
Այս ամենը հասնում է իր գագաթնակետին Տեր Հիսուսի հայտնի խոսքերում.
«Թո՛ւյլ տվեք այդ մանուկներին, որ Ինձ մոտ գան և մի՛ արգելեք նրանց…» (Մարկոս 10։14-16-ից)։
05 Վերապահումներ և նախապաշարումներ երեխաների դարձի թեմայի վերաբերյալ
Երեխաների դարձը միշտ չէ, որ դրականորեն է ընկալվում։ Այն հանդիպում է նաև վերապահումների և նախապաշարումների։ Դրա պատճառներից մեկը կարող է լինել այն աշխարհայացքը, որի հիման վրա մարդը գնահատվում է։ Հումանիստական տեսակետի համաձայն՝ մարդը բարի է։ Սակայն աստվածաշնչյան տեսակետի համաձայն՝ մարդն իր բնույթով մեղավոր է։
Մի հովիվ նամակով ինձ հետ կիսվեց իր կարծիքով. «Արդյո՞ք մեր երեխաները, ովքեր մեծացել են քրիստոնեական ընտանիքներում, դարձի գալու կարիք ունեն։ Հարցն այն է՝ ինչի՞ց են նրանք դարձի գալիս։ Արդյո՞ք անհրաժեշտ է գիտակցված որոշում կայացնել Հիսուսի համար, թե՞ պետք է կայացվեն բազմաթիվ փոքր որոշումներ՝ ըստ տարիքի, որոնք անհրաժեշտ է կրկին ու կրկին կայացնել»։ Նրա փաստարկներն ուղղված էին ավետարանչական քարոզչության դեմ, քանի որ այն «երեխաների մեջ առաջացնում է մեղավորության ծանր զգացումներ, որոնք նրանք չեն կարողանում հաղթահարել»։ Ավելին, նա քննադատում էր «նեղ և լայն ճանապարհների» աստվածաբանորեն խիստ կասկածելի ներկայացումը՝ իրենց անխուսափելի վերջնակետերով՝ Երկինք կամ դժոխք, և ոչինչ՝ դրանց միջև»։
Իմ Աստվածաշնչում ես ոչ մի հատված չեմ գտնում, որտեղ Աստված խոսում է ինչ-որ «միջանկյալ» վիճակի մասին։ Իսկ «ծանր մեղավորության զգացումների» վերաբերյալ կարող եմ իմ փորձից ասել, որ ով երեխաների հետ խոսում է մեղքի մասին, նրանց որևէ նոր բան չի ասում։ Շատերն իրենց մեղավորության մասին տեղյակ են։ Ես հաճախ նկատել եմ, որ երեխաները սպասում են, որ ինչ-որ մեկն իրենց պատմի, թե ինչպես և ում կարող են հանձնել իրենց մեղքի բեռը։
Ես հաճախ երեխաներին տվել եմ այս խորհուրդը. «Թղթի վրա գրե՛ք ձեր բոլոր այն մեղքերը, որոնց մասին տեղյակ եք, որոնք ծանրություն են ձեր մտքում։ Տարե՛ք դրանք Տեր Հիսուսի մոտ։ Աղոթքով ամեն ինչ խոստովանե՛ք Նրան և Նրանից ներում խնդրեք»։
Իմ մտապատկերում ես տեսնում եմ Ախիմին։ Նա հանկարծակի վեր թռավ իր աթոռից և բացականչեց. «Սա երկար ցուցակ է լինելու»։
Մեղքի խոստովանություն։ Նոր սկիզբ։ Շատ տղաներ և աղջիկներ փափագում են դրան։ Դուք կարող եք նրանց հայտնել այն Բարի լուրը, որ Տեր Հիսուսը ներում է բոլոր մեղքերը։
Վերապահումները և նախապաշարումները պատ են կառուցում, որը երեխաների համար (գրեթե) անհնարին է դարձնում գալ Հիսուսի՝ Փրկչի մոտ։
Բայց պատերը կարող են փլվել, և աղյուսները կարող են հեռացվել։ Ցանկանո՞ւմ եք մասնակցել այս գործին։
1. «Երեխաները դեռ ամեն ինչ չեն հասկանում»
Սա ճիշտ է։ Այնուամենայնիվ, նրանք կհավատան Աստծո Խոսքին իրենց հասկացողությանը համապատասխան։ Եվ Աստված դա լրջորեն է ընդունում։
Ի դեպ, մեծերն ամեն ինչ հասկանո՞ւմ են։
Հոգևոր հարցերում բանականությունը որոշիչ գործոնը չէ։
Որովհետև եթե այդպես լիներ, շատ ավելի շատ մարդիկ կհետևեին Հիսուսին։
Փրկողը ոչ թե բանականությունն է, այլ հավատը (տե՛ս Եփեսացիներին 2:8)։ Աստծո Հոգին է, որ առաջնորդում է դեպի ճշմարտության ճանաչողությունը, կանչում է դեպի հավատ և հնարավորություն է տալիս մեզ աճել դրա մեջ։
2. «Երեխաները շատ փոքր են»
Հովհաննես 3։16-ում ասվում է. «Որովհետև Աստված այնպես սիրեց աշխարհը, որ Իր միածին Որդուն տվեց, որ ով Նրան հավատա չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա»։
Ներեցե՛ք... այսպիսի Աստվածաշնչի թարգմանություն գոյություն չունի։ Աստվածաշնչի ոչ մի համար չի ասում, որ դարձը հնարավոր է միայն որոշակի տարիքից հետո։ Փոխարենը, Աստված Իր Խոսքում ասում է, որ Իրեն սիրով հայտնում է խոնարհներին, տկարներին և փոքրերին։
Ե՞րբ է երեխան բավականաչափ մեծ՝ Հիսուս Քրիստոսին ընդունելու համար
Պատասխանը բաղկացած է չորս կետից.
- Երբ երեխան գիտակցել է, որ Աստված սիրում է իրեն։
- Երբ երեխան ունի բարու և չարի գիտակցություն։
- Երբ երեխան սովորել է, որ Հիսուսը մահացել է իր մեղքերի համար։
- Երբ երեխան իր կամքով ցանկանում է խոստովանել և թողնել մեղքը։
Այս հիմքի վրա երեխան պատրաստ է ընդունելու Հիսուսին՝ որպես Տիրոջ և Փրկչի։
Մի երեխայի համար դա կարող է տեղի ունենալ ավելի շուտ, մյուսի համար՝ ավելի ուշ։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ Աստված յուրաքանչյուր մարդու հետ ունի խորապես անձնական պատմություն։
Ես այն մարդկանցից չեմ, ովքեր ամեն ինչում մեղադրում են սատանային։ Բայց ես գիտեմ, որ Աստծո թշնամին գիտի երեխայի հոգու արժեքը։
«Դրա համար դեռ ժամանակ կա...»։ Սա այն կարծիքն է, որը նա սիրում է պարտադրել քրիստոնյաներին, հատկապես երբ խոսքը վերաբերում է երեխաների դարձին։ Արդյո՞ք դարձն իսկապես ժամանակ ունի։ Եթե այո, ապա որքա՞ն։
Մտքերս գնում են մանկական հիվանդանոցի քաղցկեղի բաժանմունք։ Մտածում եմ թերթի այն հոդվածի մասին, որի վերնագիրն էր՝ «Տասը տարեկան երեխան մահացել է դպրոցական ավտոբուսի հարվածից»։
Ես կանգնած էի Լենայի գերեզմանի մոտ, ով կորցրել էր իր կյանքն ավտովթարի հետևանքով։ Երբ նա տասնմեկ տարեկան էր, ինձ հարցրեց. «Իսկապե՞ս կարելի է հավիտենական կյանք ունենալ։ Եթե այո, ապա ինչպե՞ս»։
Ոչինչ այնքան հրատապ չէ, որքան մարդու դարձը։ Այնուամենայնիվ, մենք չպետք է ճնշում գործադրենք։ Մենք երեխաներին հայտնում ենք Հիսուսի մասին Բարի լուրը և վստահում ենք, որ Աստծո Խոսքը դատարկ չի վերադառնա (տե՛ս Եսայի 55։11)։
Եթե մարդը դեռ երեխա եղած ժամանակ հավատքի է գալիս Հիսուսի հանդեպ, ապա մի ամբողջ կյանք է փրկվում։
Մեծ օրհնություն է, երբ և՛ ժամանակավոր, և՛ հավիտենական կյանքի ընթացքը հնարավորինս վաղ է ճիշտ ուղղությամբ դրվում, և Աստված դառնում է մարդու կյանքի Տերը։
Մեծ պատիվ է Արարչի և Փրկչի համար, երբ ինչ-որ մեկը դեռ մանկության տարիներին դառնում է Իրենը, և Աստված կարողանում է պատմություն կերտել այդ կյանքի միջոցով։
Քանի՞ տարեկան էիք, երբ հավատքի եկաք։ Կարծում եմ՝ այս էջերի ընթերցողներից շատերը Տեր Հիսուսին ճանաչել են դեռ մանկության տարիներին։
3. «Երեխաները հաստատակամ չեն»
Հաստատակամության հարցը հիմնավոր հարց է։
Երեխաները հաստատակա՞մ են։ Ո՛չ։
Դեռահասները հաստատակա՞մ են։ Ո՛չ։
Մեծերը հաստատակա՞մ են։ Ո՛չ։
Արդյո՞ք Աստված ամուր պահում է Իր զավակներին և կարո՞ղ է ավարտին հասցնել Իր գործը նրանց մեջ։ ԱՅՈ՛։
Սա փաստ է։ Եվ հենց դրա համար էլ ես դեռ շարունակում եմ ճանապարհս Նրա հետ։
Շնորհալի, ողորմած և համբերատար Աստված հզոր Փրկիչ է։ Նա Իր արյամբ գնել է մարդկանց։ Ինչպե՞ս կարող էր երբևէ թույլ տալ, որ նրանցից թեկուզ մեկը հեռանա Իր ձեռքից։ Երբե՛ք։
Հիսուսը՝ մեր հավատի Հեղինակն ու Կատարողը (տե՛ս Եբրայեցիներին 12։2) խոստացել է. «…ոչ ոք Իմ ձեռքից չի հափշտակի նրանց, … և ոչ մեկը չի կարող Իմ Հոր ձեռքից հափշտակել նրանց» (Հովհաննես 10։28-29):
Աստծո զավակները, այսպես ասած, երկու ձեռքով են պահված։
Ճիշտ է, որ երեխաները նույնպես զերծ չեն մնում դժվար ժամանակներից։ Ճիշտ է նաև, որ ոմանք պայքարում են։ Չորս հողերի առակը նույնպես վերաբերում է երեխաներին։ Բայց դա չի կարող օգտագործվել որպես փաստարկ երեխաների դարձի դեմ, քանի որ այն չի կարող փաստարկ լինել նաև այն չափահասների դարձի դեմ, ովքեր հետագայում գնում են իրենց ճանապարհով։
Երեխաների շրջանում մեր ծառայությունը ներառում է նաև հիասթափություններ։ Կան երեխաներ, որոնց դարձից հետո այլևս չեմ տեսել։ Դա ցավ է պատճառում, բայց Աստված հսկում է նրանց։ Իր ժամանակին Նա կրկին կապ է հաստատում Իր զավակների հետ։
Ինչպես բնական ծնունդը հնարավոր չէ չեղարկել, այնպես էլ հոգևոր ծնունդը հնարավոր չէ չեղարկել։
Երեխաների հետ աշխատողի պատասխանատվության մի մասը արդյունավետ խնամակալական աշխատանք իրականացնելն է։ Եվ ամենակարևորը՝ դրա մեջ մտնում է երեխայի համար հավատարմորեն աղոթելը։
Երեխաների դարձի վերաբերյալ վերապահումները և նախապաշարումները հաճախ բխում են մարդու սեփական կյանքի պատմությունից։
Նա, ով իր դարձն ապրել է ճնշման կամ վախի պայմաններում, որոշման ամենափոքր կոչի դեպքում անգամ ճնշում կզգա։ Եվ քանի որ ցանկանում է երեխաներին զերծ պահել դրանից, կարող է ընկնել հակառակ ծայրահեղության մեջ՝ երբեք չհրավիրել երեխաներին գալու Հիսուսի մոտ։
Իմ խորհուրդը սա է․ որպես չափահաս՝ վերջնականապես փակե՛ք ձեր անցյալի էջը և այս թեմային մոտեցե՛ք նորից և օբյեկտիվորեն։
Կամ՝ օրինակով ասած․ եթե ինչ-որ մեկը մանկության տարիներին ընկել է ձիուց, նա չպետք է արգելի երեխաներին ձի նստել։ Փոխարենը՝ նա պետք է բռնի ասպանդակը և օգնի նրանց բարձրանալու ձիու վրա։
Ավելի ուշ մենք կքանդենք վերապահումների և նախապաշարումների պատի հետագա աղյուսները։
Բայց բոլոր նախապաշարումների լավագույն պատասխանը տալիս են հենց երեխաները։
«Ես դեռ հստակ հիշում եմ, թե ինչպես հրավիրեցիք երեխաներին գալու Հիսուսի մոտ։ Մենք արդեն տուն էինք գնում, երբ ընկերուհիս ասաց. «Մենք այնտեղ ենք գնալու»։ Ուստի մենք հետ դարձանք, և ոչ միայն դեպի դպրոցական շենքը (նշում․հենց այնտեղ էր տեղի ունենում երեխաների միջոցառումը), այլ նաև դեպի Աստված։ Ես երբեք չեմ զղջացել Նրան դառնալու համար։ Թեև հաճախ անհավատարիմ եմ եղել, Տեր Հիսուսը կրկին ու կրկին ընդունել է ինձ։ Ես Աստվածաշնչում գտել եմ բազմաթիվ համարներ, որոնք քաջալերել են ինձ դժվար ժամանակներում, օրինակ՝ Սաղմոս 121-ը կամ Հեսու 1։9-ը»։ - Թինա
«Երեխաների աստվածաշնչյան շաբաթից հետո ես իսկապես ուրախ էի, որ Աստծո զավակ եմ»։ - Մարիետ
«Երբեմն ուրիշները ծիծաղում են ինձ վրա, որովհետև հիմա քրիստոնյա եմ։ Բայց ես չեմ զղջում, որ Հիսուսին ընդունել եմ իմ կյանքում»։ - Ռենատե
«Ես շատ գեղեցիկ եմ համարում Հիսուսի համար ապրելը։ Ես կարող եմ ապավինել Նրան։ Եվ քանի որ հետևում եմ Հիսուսին, վստահ եմ, որ կյանքը շարունակվում է, և որ Հիսուսն ուղղորդում և առաջնորդում է իմ կյանքը»։ - Մարի
«Ես շարունակում եմ իմ ճանապարհը Հիսուսի հետ և հավատում եմ, որ այլևս երբեք չեմ կորցնի ճանապարհս։ Ես կարող եմ Նրան ամեն ինչ պատմել, և Նա օգնում է ինձ։ Երեխաների հոգևոր հավաքից հետո ես ինձ հիանալի եմ զգում»։ - Կատյա
06 Երեխայի հոգևոր առաջնորդությունը
Մենք ցանկանում ենք սիրով և հոգևոր առաջնորդությամբ օգնել երեխաներին՝ նրանց հավատքի և կյանքի վերաբերյալ հարցերում։ Սա երբեմն կարող է տևել տարիներ և չի սահմանափակվում երեխայի հետ միայն մեկ զրույցով։
Մենք տարբերակում ենք հոգևոր առաջնորդության երեք տեսակ։
1. Հոգևոր առաջնորդություն՝ դեպի փրկության ընդունումը
Առաջնորդությունը տեղի է ունենում աստվածաշնչյան պատմությունների, երգերի և ծրագրի այլ բաղադրիչների միջոցով։ Կարևոր դեր են խաղում նաև օրինակելի մարդիկ և երեխաների սեփական փորձառությունները։ Մեղավորության զգացումը, կյանքի և կյանքի իմաստի վերաբերյալ հարցերն արթնացնում են Աստծուն փնտրելու ցանկությունը։ Նույնիսկ հիվանդությանն ու մահվանը հանդիպելը կարող է մարդուն առաջնորդել դեպի Աստված։ Եվ, վերջապես, ընտանեկան իրավիճակները նույնպես կարող են ճանապարհ պատրաստել՝ ներառյալ այնպիսի իրավիճակները, որոնք ուղեկցվում են ծանր դժվարություններով, օրինակ՝ ընտանիքում ալկոհոլից կամ թմրանյութերից կախվածությունը, բռնությունը, ամուսնալուծությունը, բռնարարքը, չափից ավելի երես տալը կամ անտեսումը։
Այստեղ տեղին է մի փոքր շեղում անել։
«Խախտված ընտանիքներ»։ Սա կարծես լայնորեն օգտագործվող արտահայտություն է։ Ես հաճախ ցնցվում եմ այն վերաբերմունքից, որով ծանր ընտանեկան իրավիճակներում ապրող երեխաներին կարծես դուրս են գրում։ Իսկապե՞ս այլևս հույս չկա։ Գուցե կա՞ն իրավիճակներ, որոնք չափազանց դժվար են Աստծո համար։ Որտե՞ղ է այն հավատը, որ Արարիչը ցանկանում է փրկել Իր ստեղծածներին։
Մի ծանոթուհի պատմեց ինձ իր թաղամասում տեղի ունեցած մի պատմություն. «Ամուսնությունը քանդվեց։ Կինը հեռացավ։ Ես այնքան ցավում եմ երեխաների համար»։ Հաջորդ նախադասության մեջ նա արեց իր եզրակացությունը. «Ի՞նչ է լինելու այս երեխաների հետ»։
Խորապես հուզված՝ ես ավարտեցի հեռախոսազրույցը, բայց միևնույն ժամանակ սրտումս հույս ծագեց։ Մի՞թե տան դժվարությունները հենց այն վայրը չեն կարող լինել, որտեղ Աստված ցանկանում է Իրեն հայտնել։
Ես ճանաչում եմ մեկին, ով գալիս է բարդ ընտանիքից։ Նրա քաղաքում Աստված նրա համար ավետարանչական արշավ կազմակերպեց։ Նա միակն էր, ով հավատքի եկավ։ Հետագայում նա լսեց Աստծո կանչը՝ դառնալու միսիոներ։ Աստված օգտագործեց նրա կյանքը՝ Գերմանիայում և ամբողջ աշխարհում մեծաթիվ երեխաների Ավետարանը հասցնելու համար՝ անձնական ծառայության, գրավոր նյութերի և «Պատմություններ երեխաների համար» ձայնային բեմադրությունների միջոցով, որոնք հասանելի են ավելի քան 40 լեզուներով www.wol-children.net հարթակում։
Եկեղեցու և միսիոներական գործունեության պատմությանը մի հայացք նետելը ցույց է տալիս, որ Աստված առանձնահատուկ կերպով կարեկցում է նրանց, ովքեր կյանք են մտել ծանր ժառանգություն կրելով։ Նրա համար կարևոր չէ՝ մարդը գալիս է խախտված, թե ամբողջական ընտանիքից։ Աստծո համար կարևոր են միայն Իր հանդեպ սերն ու նվիրվածությունը։
Ինձ հաճախ հուզել է այն, երբ հենց այն երեխաներն են արձագանքել Աստծո կանչին, որոնցից դա ամենաքիչն էին սպասում։
Եթե անկեղծ լինենք, պետք է ընդունենք, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի վերքեր և թերություններ։ Ոչ ոք բացառություն չէ, նույնիսկ նրանք, ովքեր, թվում է, ամբողջական ընտանիքներից են։
Գուցե դուք կրում եք մի բեռ, որի մասին ոչ ոք չգիտի։ Մի՛ հանձնվեք։ Քա՛ջ եղեք, ամո՛ւր պահեք հույսը, որովհետև...
«Տերը մոտ է նրանց, ում սիրտը կոտրված է, ու փրկում է հոգով խոնարհներին» (Սաղմոս 34։18)։
Քանի որ ես հավատում եմ դրան, առանձնահատուկ սեր ունեմ այն երեխաների հանդեպ, ովքեր դժվարություններ են ապրում։
Ես ցանկանում եմ ոգեշնչել ձեզ այս մտքով։ Ե՛վ գեղեցիկը, և՛ դժվարը կարող են դառնալ առաջնորդող շնորհ։ Աստծո ճանապարհները միշտ բարի են բոլորի համար։ Տերը կարող է տառապանքից երգ ստեղծել։ Այն տառապանքը, որն Աստված փոխակերպում է, ներդաշնակորեն միախառնվում է կյանքի մեղեդուն։
2. Հոգևոր առաջնորդություն՝ փրկության ընդունման ժամանակ
Խոսքը երեխայի հետ անձնական զրույց ունենալու մասին է, երբ երեխան դիմում է ուսուցչի օգնությանը, որպեսզի Հիսուսին հրավիրի իր կյանք՝ որպես Փրկչի և Տիրոջ։
Ավելի ուշ ես այս մասին մանրամասն կանդրադառնամ։
3. Հոգևոր առաջնորդություն՝ փրկության ընդունումից հետո
Սա վերաբերում է վերստին ծնված երեխային ուղեկցելուն։ Աղոթքի, զրույցների և հոգևոր կյանքի գործնական ուսուցման միջոցով երեխան պետք է օգնություն ստանա, որ կարողանա հավատարմորեն և ուրախությամբ հետևել Տեր Հիսուսին։ Հետագա խնամակալությունը մեծ նշանակություն ունի։
Այս ընդհանուր նկարագրությունից հետո մենք ներկայացնում ենք մի ճանապարհ, որով երեխան կարող է անձամբ ընդունել փրկությունը։
Աստծո հանձնարարությունը մեր պատասխանատվությունն է՝ Ավետարանը կիսել երեխաների հետ։
Երեխաների հետ աշխատող շատ մարդիկ դա անում են նվիրվածությամբ և մեծ ջանասիրությամբ։ Նրանց սերը երեխաների հանդեպ տեսանելի է։ Սակայն նրանցից քչերն են տղաներին ու աղջիկներին հնարավորություն տալիս արձագանքելու իրենց լսածին։
Մի աշխատակից զարմացած ասաց. «Երեխաներին հնարավորություն տա՞լ ընդունելու Հիսուսին։ Մենք երբեք նման բան չենք արել»։
Պարագվայում սեմինարից հետո մի կին այս թեմայի վերաբերյալ խոստովանեց. «20 տարի է՝ կիրակնօրյա դպրոցի ուսուցիչ եմ, բայց ԵՐԲԵՔ երեխաներին որոշում կայացնելու կոչ չեմ արել։ Սա պետք է փոխվի»։
Որոշ տղաներ և աղջիկներ ավելի վաղ կգային Հիսուսի մոտ, եթե դրա հնարավորությունն ունենային։ Մեծերի համար անցկացվող ավետարանչական արշավները հաստատում են սա։ Զարմանալիորեն շատ երեխաներ այնտեղ հավատքի են գալիս։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև կա Հիսուսի մոտ գալու հրավեր։
Իր դարձից անմիջապես հետո Աննան ընկերուհուն ասաց. «Երանի՜ մենք սա շատ ավելի վաղ արած լինեինք»։
Փորձը սովորեցնում է, որ երեխաները հոգևոր առաջնորդության կարիք ունեն։ Շատերին անհրաժեշտ է որոշակի և հրավիրող առաջարկ։ Քանի որ միայն քիչ երեխաներ են ինքնուրույն փնտրում անձնական զրույցի հնարավորություն, գուցե այն պատճառով, որ ամաչկոտ են։ Հետևաբար անհրաժեշտ է կապ նախապատրաստական առաջնորդության և երեխայի հետ անձնական զրույցի միջև։
Հաջորդ էջերը ցույց են տալիս, թե ինչպես կարելի է երեխաների համար հնարավորություն ստեղծել անձնական զրույցի։
07 Երեխաներին անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելը
Ի՞նչ ՉԻ նշանակում անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելը
- Դա ճնշում չէ։
- Դա հուզական միջամտություն չէ։
- Դա վախեցնել կամ սպառնալ չէ։
- Դա համոզելը կամ նվերներով գրավելը չէ։
Ի՞նչ է անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելը
- Այն ծառայում է որպես կապող օղակ խմբի մեջ Ավետարանի քարոզության և երեխայի անձնական առաջնորդության միջև։
- Այն նման է կամրջի, որով երեխան կարող է անցնել՝ ստանալու այն, ինչի մասին լսել է։
- Անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելը երեխային հնարավորություն է տալիս արձագանքելու Աստծո կանչին։
Ինչո՞ւ ենք երեխաներին առաջարկում անձնական զրույցի հնարավորություն
1. Որովհետև մենք վստահում ենք, որ Աստված Իր Խոսքի և Սուրբ Հոգու միջոցով գործում է երեխաների սրտերում, և այդ սրտերը կարող են ցանկանալ արձագանքել Ավետարանին։
2. Որովհետև մենք ցանկանում ենք օգնել այն երեխաներին, ովքեր ցանկանում են ընդունել Տեր Հիսուսի հրավերը, սակայն մենք չգիտենք, թե նրանցից ով ունի այդ օգնության կարիքը։
3. Որովհետև ցանկանում ենք հասնել այն երեխաներին, ովքեր իրենց նախաձեռնությամբ առաջին քայլը չէին կատարի։
Ինչպե՞ս պետք է առաջարկել անձնական զրույցի հնարավորություն
Այս առաջարկն անելու ձևը կրելու է մարդու սեփական անձնական պատմության ազդեցությունը։ Անձամբ ես սիրում եմ երեխաներին առաջարկել առանձնազրույցի հնարավորություն, քանի որ դա մեծ օգնություն եղավ ինձ համար իմ սեփական դարձի ժամանակ։
Ես երեխաներին չեմ հրավիրում առաջ գալու, չեմ խնդրում ձեռքերը բարձրացնել կամ կանգնել։ Ես ցանկանում եմ խուսափել խմբային ճնշման որևէ ձևից։
Անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելը, ինչպես Տիրոջ համար կատարվող ցանկացած ծառայություն, պետք է արվի Աստծո առաջ պատասխանատվության զգացումով։ Այդ ընթացքում պետք է հարգել երեխայի արժանապատվությունը։
Շատ ժամանակ ես երեխաներին հրավիրում էի երեխաների հանդիպումից հետո զրուցելու ինձ հետ։ Երեխաների ավետարանչական շաբաթվա ընթացքում ես նախընտրում էի նրանց հրավիրել հաջորդ օրվա համար որոշակի ժամի։ Այս մոտեցման հետ ես շատ դրական փորձառություններ եմ ունեցել։ Երբ երեխան ժամանակ էր ունենում մտածելու և հետո գալիս էր պայմանավորված հանդիպմանը, ես դա համարում էի առաջին նշանը, որ նրա հետաքրքրությունն անկեղծ էր։
Երեխաների ծրագրում կան երեխաներին անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելու տարբեր եղանակներ։ Սա ոչ միշտ է և, իրականում, չպետք է միշտ տեղի ունենա աստվածաշնչյան պատմության վերջում։
08 Անձնական զրույցի համար նախատեսված ծրագրային բաղադրիչները
1. Երգը
Երեխաների շատ երգեր պարունակում են Ավետարանի պատգամը և հարմար են երեխաներին անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկելու համար, որի ընթացքում նրանք կարող են ընդունել Տեր Հիսուսի հրավերը։
Օրինակ՝ «Ոչ ոք չափազանց մեծ չէ, ոչ ոք չափազանց փոքր չէ...» երգը։ Երգի կրկներգում ասվում է. «Աստված դուռը բացում է բոլորի առաջ, բոլոր նրանց, ովքեր խնդրում են Նրանից։ Նա հեռացնում է մեղավորությունը և դրա փոխարեն սեր է տալիս, որովհետև Նա այդպես է ասել»։
(Երեխաների ծառայության աշխատողների համար․ կարող եք այս երգը փոխարինել ձեր լեզվով որևէ երգով և անձնական զրույցի հնարավորության առաջարկը կապել այդ երգի հետ):
Այնուհետև կարող եք շարունակել այս մտքից և ասել. «Աստված սիրում է քեզ։ Նա նաև քո առաջ է բացում դուռը։ Մեղավորության զգացումը ծանրաբեռնո՞ւմ է քեզ։ Հիսուսն ուզում է ներել քեզ, որպեսզի դու կրկին ուրախություն գտնես։ Աղոթքով ամեն ինչ պատմի՛ր Նրան։ Դու կարող ես դա անել տանը՝ մենակ։ Կամ, եթե դրա վերաբերյալ որևէ հարց ունես, կարող ես երեխաների հանդիպումից հետո մոտենալ ինձ։ Այդ ժամանակ ես քեզ համար ժամանակ կունենամ։ Անպայման արի՛ և ասա՛ ինձ, եթե ցանկանում ես»։
2. Աստվածաշնչյան պատմությունը
Աստծո Խոսքում բազմաթիվ պատմություններ կան, որոնք մարդկանց հրավիրում են աղոթքով գալու Հիսուսի մոտ։
Դա կարող է լինել Զաքեոսը, ով բառացիորեն ընդունեց Հիսուսին իր տուն, կամ Պետրոսը, ով ձկների մեծ որսից հետո, գիտակցելով իր մեղավորությունը, ընկավ Հիսուսի ոտքերի առաջ։ Անդամալույծ մարդու բժշկության պատմությամբ դուք միանգամայն բնական կերպով կարող եք շեշտել, որ Հիսուսը ներում է մեղքերը՝ թե՛ այն ժամանակ, թե՛ այսօր։ Իսկ անառակ որդու ապաշխարությունը կարող է օրինակ ծառայել ձեր երեխաների խմբի համար։
Օրինակ՝ «Կցանկանա՞ս հետևել անառակ որդու օրինակին և ընդունել, որ քո կյանքում մեղք կա։ Դու պարտավոր չես սպասել մինչև մեծանալը։ Հենց հիմա Տեր Հիսուսը ցանկանում է ներել և ընդունել քեզ։ Արի՛ Նրա մոտ։ Նա սպասում է քեզ, որովհետև սիրում է քեզ։ Երեխաների հանդիպումից հետո մենք կարող ենք այս մասին խոսել։ Դու կարող ես աղոթքով խոստովանել քո մեղքը Նրան և խնդրել ներում։ Սակայն եթե անմիջապես տուն ես գնում, կարող ես դա անել նաև քո սենյակում՝ մենակ։ Հիսուսն ամենուր է»։
Կարևոր է երեխաներին առաջարկել երկու տարբերակն էլ։ Նրանք կարող են օգնություն խնդրել կամ կարող են դա անել ինքնուրույն։ Այնուհետև նպատակ դրեք ունենալ հետագա զրույց՝ ասելով. «Եթե դու ինքնուրույն ընդունել ես Տեր Հիսուսին, ես շատ ուրախ կլինեմ, եթե ինձ պատմես այդ մասին։ Եվ ես կարող եմ քեզ մի քանի խորհուրդ տալ Հիսուսի հետ քո կյանքի համար»։
3. Աստվածաշնչյան համարը
Աստվածաշնչյան բազմաթիվ համարներ նույնպես հարմար են երեխաներին անձնական զրույցի հրավիրելու համար։
Օրինակ՝ Հովհաննես 6։37բ-ում Տեր Հիսուսը խոստացել է. «...և ով որ Ինձ գա, Ես նրան երբեք դուրս պիտի չհանեմ»։
«Սա վերաբերում է բոլորին։ Բոլոր երեխաներին։ Նույնիսկ քեզ։ Յուրաքանչյուր ոք կարող է գալ Հիսուսի մոտ։ Նա ոչ ոքի չի մերժում, թեև ամեն ինչ գիտի յուրաքանչյուր մարդու մասին։ Նա ցանկանում է, որ տղաներն ու աղջիկները գան Իր մոտ։ Դու կգա՞ս Նրա մոտ։ Պետք չէ նախ լավը դառնալ կամ բարի գործեր անել։ Արի՛ հենց այնպիսին, ինչպիսին կաս։ Հիսուսը սպասում է քեզ։ Խնդրի՛ր Նրան ներել քո մեղքերը և ընդունել քեզ։ Նա անմիջապես պատասխանում է նման աղոթքներին։ Եթե ցանկանում ես, հետո կարող ենք միասին աղոթել»։
Միսիոներական պատմությունները, Հիսուսին ընդունած մարդկանց օրինակները, ինչպես նաև ձեր սեփական դարձի փորձառությունը ևս լրացուցիչ հնարավորություններ են տալիս։
Հիսուսի մոտ գալու հրավերը և անձնական զրույցի հնարավորության առաջարկը պետք է բավական բնական կերպով ներառված լինեն ծրագրի մեջ և ոչ միշտ նույն կետում, այլապես երեխաները կդադարեն ուշադրություն դարձնել։
Ինչպե՞ս պետք է առաջարկել անձնական զրույցի հնարավորություն
1. Կարճ. մի քանի նախադասությունը բավական է։
2. Անձնական. օգտագործեք «դու» դիմելաձևը։ Դա ավելի անձնական է հնչում, քան «մենք»-ը, «դուք»-ը կամ անորոշ «մարդը» ձևակերպումը։
3. Հստակ. դրանից հետո յուրաքանչյուր երեխա պետք է հստակ իմանա, թե ինչպես, երբ և որտեղ կարող է օգտվել զրույցի հնարավորությունից։
4. Որպես կամավոր հնարավորություն. «Եթե ցանկանում ես...» Զրույցը պետք է առաջարկվի այնպես, որ երեխաները կարողանան ընտրել՝ ընդունել այն անմիջապես, թե ավելի ուշ։ Յուրաքանչյուր երեխա ազատ է ինքնուրույն որոշելու՝ Հիսուսի մոտ այդ քայլը կատարի՞ մենակ, թե՞ օգտվի անձնական զրույցի հնարավորությունից։
Որքա՞ն հաճախ պետք է առաջարկել անձնական զրույցի հնարավորություն
Ռութ Ֆրեյը իր «Arbeit unter Kindern» գրքում («Աշխատանք երեխաների հետ», այժմ տպագրությունից դուրս) գրում է. «Անհրաժեշտ է կրկին ու կրկին հրավիրել, և միշտ՝ բարությամբ։ Ընդունել-չընդունելը երեխայի որոշումն է։ Քանի որ ոչ ոք չգիտի, թե երբ է Աստված պատրաստել երեխային, հրավերը երբեք չի կարելի համար շատ հաճախ տրված։ Գուցե երեխան այլևս չվերադառնա։ Պատասխանատվությունը մեծ է»։
Եթե միջոցառումը երեխաների համար կանոնավոր, շաբաթական հանդիպում է, անհրաժեշտ չէ ամեն անգամ անձնական զրույցի հնարավորություն առաջարկել։ Առաջարկե՛ք այն միայն այն ժամանակ, երբ պատմությունը դրան հուշում է կամ երբ թեման իր բնույթով ավետարանչական է։ Այսպիսով դուք կխուսափեք այն վտանգից, որ երեխաները վճռորոշ պահին դադարեն ուշադրություն դարձնել։ Եթե անձնական զրույցի հնարավորությունը չափազանց հաճախ է առաջարկվում, վտանգ կա, որ այն այլևս չի լսվի կամ լուրջ չի ընդունվի։
Ես ցանկանում եմ քաջալերել ձեզ՝ մոտենալ երեխաներին և առաջարկել նրանց զրույցի հնարավորություն։
Մնացե՛ք կապված Տեր Հիսուսի հետ, որպեսզի Նա ձեր միջոցով իրականացնի այն, ինչ նպատակադրել է։ Նա ձեզ կտա ճիշտ խոսքերը։
Սպասե՛ք և վստահե՛ք, որ Աստված Իր Խոսքի և Սուրբ Հոգու միջոցով գործում է երեխաների սրտերում, և որ ձեր միջոցով երեխաներ կշահվեն Քրիստոսի համար։
Այս թեմայով սեմինարից հետո Մայկեն ասաց. «Ճիշտ է։ Մենք հաճախ չափազանց քիչ ենք վստահում Տիրոջը։ Երկուշաբթի օրը ես երեխաներին առաջարկեցի անձնական զրույցի հնարավորություն։
Եվ, ինչպես սպասվում էր, մի տղա եկավ և իր կյանքը հանձնեց Քրիստոսին։ Նա ութ տարեկան է և արդեն չորս տարի է՝ կանոնավոր հաճախում է երեխաների խմբակը»։
Դուք կարող եք լինել այն մարդը, ով երեխային կօգնի բացել դուռը, որ նա մուտք ունենա Աստծո Արքայություն և փրկվի այս կյանքի և հավիտենության համար։
© Фото. iStock / selimaksan
09 Հոգևոր առաջնորդություն փրկությունն ընդունելիս
Միջավայրը
Պատրաստե՛ք «խոսի՛ր ինձ հետ» զրույցի համար նախատեսված նստելու վայր՝ մի տեղ, որտեղ զրույցը կարող է տեղի ունենալ առանց ընդհատումների։ Գուցե ձեր տրամադրության տակ առանձին սենյակ լինի։ Լուսավոր և գեղեցիկ դասավորված սենյակը հաճելի մթնոլորտ է ստեղծում։ Դուռը մի՛ փակեք, այլ թողե՛ք այն բաց։ Պետք է խուսափել որևէ անպատշաճ իրավիճակի նույնիսկ արտաքին տպավորությունից։ Այդ պատճառով տղաների հետ զրույցներն ավելի հարմար է, որ վարեն տղա ծառայողները, աղջիկների հետ՝ աղջիկ ծառայողները։ Մեկ այլ չափահաս պետք է մոտակայքում լինի։ Պատրա՛ստ պահեք ձեր Աստվածաշունչը և գրելու պարագաները։ Պատրաստե՛ք նաև նյութեր հետագա խնամակալության համար՝ երեխայի փրկությունն ընդունելուց հետո օգտագործելու նպատակով, օրինակ՝ Աստվածաշունչ և Աստվածաշնչի ընթերցանության ծրագիր։ Ձեր ընկերական և բնական պահվածքը կօգնի երեխային հաղթահարելու իր լարվածությունը։
Կատարե՛ք «ախտորոշում»
Ոչ այսպես. «Հրաշալի է, որ ուզում ես խոստովանել քո մեղքը Հիսուսին։ Ձեռքե՛րդ ծալիր, փակի՛ր աչքերդ, հիմա աղոթենք»։ Ցանկացած երեխա նման ներածությունից կարող է շփոթվել և ծանրաբեռնվել։
Սուրբ Հոգու առաջնորդությամբ նախ պետք է պարզեք, թե երեխան որտեղ է գտնվում հոգևոր առումով։
Հետևյալ հարցերը կարող են օգտակար լինել.
«Ինչո՞ւ ես ուզում խոսել ինձ հետ»։
«Հարցեր ունե՞ս»։
«Ինչո՞ւ մնացիր»։
Մի աղջիկ պատասխանեց. «Ես ուզում էի հարցնել, թե ինչո՞ւ է բակային ճամբարի օրերն այդքան արագ անցնում»։
Այս ներածական զրույցը կարևոր է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս պարզելու՝ երեխան հասկացե՞լ է, թե ինչի մասին է խոսքը, և ի՞նչ տեսակի օգնության կարիք ունի։
Պարզե՛ք, թե այս չորս «ախտորոշումներից» որն է վերաբերում երեխային։
1. Երեխան չի հասկացել, թե ինչի մասին է խոսքը
Հնարավոր է՝ նա պարզապես լսել է, որ կարելի է գնալ «խոսի՛ր ինձ հետ» անկյուն, և հենց դրա համար էլ այնտեղ է։
2. Երեխան լուրջ չէ
Հնարավոր է՝ երեխան պարզապես հետևել է ուրիշներին կամ հետաքրքրասիրությունից եկել է նշանակված վայր։ Մեղքի վերաբերյալ համոզվածության զգացում չկա։
Ես երբեմն ուղղակի հարցրել եմ. «Դու եկար, որովհետև ընկերդ այստե՞ղ էր»։
Այս առաջին երկու խմբերին պատկանող երեխաները դեռ պատրաստ չեն Հիսուսին ընդունելու քայլը կատարելու։ Այնուամենայնիվ, վերաբերվե՛ք նրանց բարությամբ և մի՛ ցույց տվեք ձեր հիասթափությունը։ Քաջալերե՛ք նրանց ևս մեկ անգամ մտածելու իրենց լսածի մասին։ Ասե՛ք նրանց, որ ցանկացած ժամանակ կարող են գալ ձեզ մոտ իրենց հարցերով։
3. Երեխան արդեն փրկված է
Կան մի քանի պատճառներ, թե ինչու երեխան կարող է ցանկանալ կրկին ու կրկին հրավիրել Հիսուսին իր կյանք։
3.1 Փրկության վստահության պակաս
Երբ ես հարցրի. «Ինչո՞ւ ես ուզում կրկին ընդունել Հիսուսին», մի անգամ ստացա հետևյալ պատասխանը. «Պարզապես համոզված լինելու համար»։
Հղում անելով Հովհաննես 1:2-ին՝ կարող եք փրկված երեխային վստահեցնել, որ նա Աստծո զավակ է։ Գոհություն հայտնելը նույնպես կարևոր քայլ է՝ երեխային փրկության հանդեպ վստահություն ձեռք բերելու հարցում օգնելու համար։ Եփեսացիներ 1-ին գլխից մի հատված օգտագործելով՝ քաջալերե՛ք երեխային գոհություն հայտնել փրկության, ներման և հավիտենական կյանքի համար՝ այն ամենի համար, ինչ ստացել է Հիսուսի մեջ։ Նաև քաջալերե՛ք երեխային դավանել Տեր Հիսուսին։
3.2 Երեխան կրկին մեղք է գործել
Երեխային օգտակար կլինի, եթե խոսեք այն իրականության մասին, որ Աստծո զավակի կյանքում կարող է կրկին մեղք լինել։ Երեխան պետք է իմանա, որ, չնայած իր անհաջողությանը, նա շարունակում է մնալ Աստծո զավակ, թեև անհնազանդ զավակ, և կորած չէ։ Երեխան կարող է իր մեղքը խոստովանել Հիսուսին և ներում խնդրել։ Քաջալերե՛ք երեխային այս հարցում՝ մեջբերելով Ա Հովհաննես 1:9-ը. «Եթե խոստովանենք մեր մեղքերը, Նա հավատարիմ է և արդար, որ ների մեզ մեր մեղքերը և մաքրի մեզ ամեն անիրավությունից»։ Երեխային հարկավոր չէ ևս մեկ անգամ ընդունել Հիսուսին իր կյանքում, այլ կարող է նորից նվիրվել Նրան։
3.3 Դարձն այնքան գեղեցիկ էր
Քանի որ դարձից հետո եղած ուրախությունը, ուշադրությունը և զգացմունքներն այնքան գեղեցիկ էին, երեխան կարող է ցանկանալ կրկին ապրել այդ ամենը։
Եթե դա է պատճառը, ուրախացե՛ք երեխայի հետ նրա անցյալի այդ փորձառության համար։ Հրավիրե՛ք երեխային միանալ ձեզ գոհության աղոթքի մեջ։ Երեխայի հետ խոսե՛ք Տեր Հիսուսի մշտական ներկայության մասին (Մատթեոս 28:20)։ Նա այնտեղ է, նույնիսկ եթե սեփական զգացմունքները հակառակն են հուշում։ Նա մեր կողքին է, երբ դժվարությունների միջով ենք անցնում։ Նա երբեք չի լքում Իր զավակներին։ Երեխային ճանապարհե՛ք Աստծո խոստումով՝ Եբրայեցիներին 13:5-ից. «Ես քեզ երբեք չեմ թողնի»։
4. Երեխան հասկացել է, թե ինչի մասին է խոսքը։ Նա դեռ փրկված չէ և ցանկանում է ընդունել Հիսուսին իր կյանքում։
Եթե երեխան պատկանում է այս խմբին, ապա կարող եք օգնել նրան՝ գալու Հիսուսի մոտ։
Երեխային Հիսուս Քրիստոսի մոտ առաջնորդելը
«Ինչո՞ւ ես ցանկանում հրավիրել Հիսուսին քո կյանք» հարցով դուք երեխային հնարավորություն եք տալիս արտահայտելու այն, ինչ կատարվում է նրա սրտում։
1. Օգտագործե՛ք Աստվածաշունչը
Երեխան վճռել է խոստովանել իր մեղքը և ընդունել Հիսուսին։ Հետագա զրույցի ընթացքում ձեր քննարկումը հիմնե՛ք Աստվածաշնչի որևէ կոնկրետ համարի վրա, օրինակ՝ Հովհաննես 3:16, Հովհաննես 6:37, Հռոմեացիներին 10:13 կամ Ա Հովհաննես 1:9։ Որպես այլընտրանք՝ կարող եք վերադառնալ աստվածաշնչյան պատմությանը, երգին կամ երեխաների հանդիպման ընթացքում ներկայացված մեկ այլ նյութի։
Օգտագործե՛ք երեխաների ծրագրից միայն մեկ աստվածաշնչյան համար կամ մեկ հղման կետ, որպեսզի երեխան չշփոթվի կամ չծանրաբեռնվի։
Փրկությունն ընդունելու վերաբերյալ զրույցի կենտրոնական ուշադրությունը Հիսուս Քրիստոսն է։ Նա ցանկանում է դառնալ մարդու կյանքի Փրկիչը և Տերը։
Որոշ երեխաներ զարմանքով են ընդունում հոգևոր ճշմարտությունները։ Դամարիսն ասաց. «Ես երբեք չէի լսել, որ Հիսուսը ներում է բոլոր մեղքերը»։
Երեխան պետք է ըմբռնի հավատքի չորս ճշմարտություն
Փոքրիկ «Անբառ գիրքը» դրանք պարզ և պատկերավոր կերպով ներկայացնում է չորս գույների միջոցով։
Ոսկեգույն էջ․ Աստծո էությունը, Նրա սերն ու սրբությունը։
Սև էջ․ Յուրաքանչյուր մարդու կյանքում մեղքի իրականությունը, դրա հետևանքներն ու պատիժը։
Կարմիր էջ․ Հիսուս Քրիստոսը՝ Փրկիչը. Նա մահացավ բոլոր մեղքերի համար և զոհաբերեց Իր արյունն ու կյանքը։ Հիսուսը հարություն է առել։ Նա Աստծո մոտ տանող միակ ճանապարհն է։
Սպիտակ էջ․ Փրկության ընդունումը. ներման միջոցով Տեր Հիսուսը մաքրում է մեզ (ձյան պես սպիտակ) ամեն մեղքից։ Սա հավիտենական կյանքն է։
Արդյո՞ք երեխան գիտակցում է, որ փրկության կարիք ունի։ Եթե այո, ապա նա պետք է սովորի, թե ինչպես կարող է փրկվել։
Օրինակ՝ ի՞նչ է անում մարդը, երբ խեղդվում է։ Նա բարձրաձայն օգնություն է կանչում։
Այս առումով Հռոմեացիներին 10:13-ը սովորեցնում է. «Ով որ Տիրոջ անունը կանչի, կփրկվի»։ Հիսուսին կանչելը մեզ փրկում է մեղքից և կորստից։
2. Իսկապե՞ս ցանկանում ես
Հիսուսին որպես Փրկիչ ընդունելը կենսական նշանակություն ունի։ Սակայն նախքան երեխան այս քայլը կատարելը, նրան պետք է նաև հիշեցնել, որ Հիսուսի հետ ճանապարհը միշտ չէ, որ հեշտ է։
Հիսուսին հետևելը չի երաշխավորում դպրոցում գերազանց գնահատականներ, հարստություն, լավ առողջություն կամ բարեկեցություն։ Ամեն օր չէ, որ արևոտ է լինելու։ Աշակերտությունը նաև մեկ այլ կողմ ունի, և դա չպետք է չասվի։
Ուստի ասե՛ք երեխային. «Հնարավոր է՝ քո ընկերները քեզ չհասկանան։ Նրանք նույնիսկ կարող են ծիծաղել և ծաղրել քեզ։ Դու դեռ ուզո՞ւմ ես ապրել Հիսուսի հետ»։
Սրանք կարող են լինել Հիսուսին հետևելու հետևանքները։ Այնուամենայնիվ, քաջալերե՛ք երեխային շարունակել քայլել Հիսուսի հետ։ Կյանքը լի է դժվար ժամանակներով։ Բայց նրանց համար, ովքեր ճանաչում են Հիսուսին, Նա նրանց կողքին է։ Նա պատասխանում է աղոթքին և օգնում է նրանց հաղթահարել իրենց խնդիրները։ Բարի Հովիվը երբեք Իր ոչխարներին մենակ չի թողնում։
Ասե՛ք երեխային, որ Հիսուսը շատ բարի պարգևներ է տալիս։ Նա տալիս է ուրախություն և խաղաղություն, ներում և հավիտենական կյանք։ Այս օրհնությունները շատ ավելի մեծ են, քան ցանկացած դժվարություն։
Սուրբ Գիրքը մեզ մարտահրավեր է նետում ընտրություն կատարելու։ Սա շատ մարդկանց համար ընդունելի գաղափար չէ։
Կամ փրկված, կամ կորած։
Կամ Երկինք, կամ դժոխք։
Կամ հավիտենական կյանք, կամ հավիտենական դատապարտություն։
Երեխաների հետ աշխատելիս կարևոր է այս ամենը փոխանցել իմաստությամբ և զգայունությամբ։ Սա նույնպես երեխաների ծառայության մեջ ներգրավվածների պատասխանատվության մասն է։
Նույնիսկ եթե փրկությունն ընդունելու ժամանակ հոգևոր առաջնորդությանը մեղադրում են անհարկի ազդեցության և համոզելու մեջ, փորձը, այնուամենայնիվ, ցույց է տալիս, որ տղաներն ու աղջիկները հստակ գիտեն՝ ինչ են ուզում և ինչ չեն ուզում։
Հետևյալ օրինակները հստակ ցույց են տալիս, որ այս երեխաները հասկացել էին, թե ինչի մասին է խոսքը, սակայն դեռ պատրաստ չէին այդ քայլը կատարելու։
Երեխաների ավետարանչական միջոցառման ժամանակ ես երեխաներին առաջարկեցի անհատական զրույցի հնարավորություն։ Ժամանակը նշանակված էր հաջորդ օրը՝ ժամը 14։00-ին, եկեղեցում։ Մի տղա օգտվեց այս հնարավորությունից։ Մեր զրույցի ընթացքում մեկ այլ տղա ներխուժեց դռնից և վճռականորեն հայտարարեց. «Ես չեմ ուզում աղոթել։ Ես փնտրում եմ իմ ընկերոջը»։
Երեխաների ճամբարի փակման տոնակատարության ժամանակ մի տղա պատմեց, թե ինչն էր իրեն ամենից շատ դուր եկել։ «Մենք սովորեցինք, թե ինչպես հրավիրել Հիսուսին մեր կյանք»։ Նա ինքն այդպես չէր արել, բայց ակնհայտորեն հասկացել էր, թե ինչպես է դա արվում։
Իսկ մի աղջիկ անձնական զրույցի ժամանակ ասաց. «Կարծում եմ՝ նախ մի քիչ էլ կմտածեմ այդ մասին»։
Մեկ այլ փորձառություն, որը մնացել է իմ հիշողության մեջ և երբեք չեմ մոռանա: Երեք տղաներ մի փոքրիկ երեխայի իրենց հետ բերեցին մեր խմբի Աստվածաշնչի ընթերցանությանը։ Քրիստիանը, որը նոր էր հավատքի եկել և լի էր միսիոներական եռանդով, անմիջապես դիմեց հինգ տարեկան երեխային.
-Դու էլ ուզո՞ւմ ես դառնալ Աստծո զավակ։ Լռություն։ Օգնության համար ինձ նայելով՝ նա հարցրեց. -Հիմա նրա հետ կաղոթե՞ս։ Ես պատասխանեցի. -Նա ինքը պետք է ցանկանա դա։ Քրիստիանը լուրջ ձայնով հարցրեց փոքրիկ տղային. -Դու ուզո՞ւմ ես։ Պատասխանը եղավ՝ ո՛չ։
Այլ օրինակներ ցույց են տալիս, որ Աստված տվել է և՛ ըմբռնումը, և՛ կամքը։
Այն բանից հետո, երբ ես երեխային բացատրեցի աշակերտության հնարավոր հետևանքները, հարցրի. -Հիմա ուզո՞ւմ ես աղոթքով գալ Հիսուսի մոտ, թե՞ կցանկանաս ևս մեկ անգամ մտածել այդ մասին։ Պատասխանը եղավ. -Ես դրա մասին ՇԱՏ ուշադիր եմ մտածել։
Մեկ այլ երեխայի հարցրի. -Ինչո՞ւ ես հիմա ուզում դա անել։ Վրդովված պատասխանը եղավ. -Կարծում ես՝ ես ուզում եմ դժոխք գնա՞լ։
Հետաքրքիրն այն է, որ մեր զրույցի ընթացքում դժոխքի մասին ընդհանրապես խոսք չէր եղել։
Հրաշալի է, թե ինչպես է Աստված գործում երեխաների կյանքում և պարզ մարդկանց բացահայտում այն, ինչը թաքնված է շատ իմաստուններից։ Մյուս հրաշքն այն է, որ Նա մեզ ներգրավում է Իր աշխատանքի մեջ և թույլ է տալիս տեսնելու, թե ինչպես է Նա երեխաների սրտերը դեպի Իրեն ձգում։
3. Երեխայի հետ աղոթելը
Շատ երեխաներ գիտեն, թե ինչ է աղոթքը, և սովոր են աղոթել։ Այնուամենայնիվ, չպետք է որևէ բան ինքնըստինքյան ենթադրել։
Աղոթելուց առաջ կարող եք նշել, որ աղոթքը կարող է ներառել դադարներ՝ կարճ պահեր մտածելու համար։ Եթե նախապես ասեք այս մասին, լռությունը անհարմար չի ընկալվի։
Երեխայի համար օգտակար է, եթե դուք սկսեք կարճ աղոթքով, ապա ասեք նրան, որ այժմ կարող է Տեր Հիսուսին ասել այն ամենը, ինչ ցանկանում է։
Քաջալերե՛ք երեխային...
... բարձրաձայն աղոթել։
... կանչել Տեր Հիսուսի անունը։ Որովհետև միայն Նրա անունով կարելի է գտնել ներում և փրկություն (տե՛ս Գործք Առաքելոց 2։21, 4:12, Հռոմեացիներինին 10։13)։
Այսօր երեխաներն ավելի քան երբևէ, ներքաշված են գուշակությունների առնչվող երևույթների մեջ և ծանրաբեռնված են դրանցով։ Հնարավոր է, որ դրա հետևանքով նրանցից ոմանք չկարողանան արտասանել Հիսուսի անունը։ Եթե այդպես է, սիրով և համառությամբ քաջալերե՛ք նրանց կանչել Հիսուսին։ Անհրաժեշտության դեպքում, և եթե երեխան ցանկանում է, կարող եք առաջին մի քանի նախադասությունները բարձրաձայն ասել և խնդրել երեխային կրկնել դրանք որպես աղոթք։ Երբ այդ խոչընդոտը հաղթահարվի, հանկարծ ինքնաբուխ աղոթքը կսկսի հոսել։
... իրենց հայտնի մեղքերը կոչել իրենց անունով։ Որովհետև այն, ինչ բարձրաձայն ասվում է և հստակ բերվում ներման ներքո, հետագայում այլևս չի ծանրանում մեր վրա։ Եվ ինչ էլ որ երեխան խոստովանի, խնդրում եմ, երբեք սարսափով մի՛ արձագանքեք։ Մի՛ ցնցվեք։ Եթե ժամանակ առ ժամանակ նայենք մեր սեփական սրտերի մեջ, ավելի ողորմած ենք դառնում ուրիշների հանդեպ, այնպես չէ՞։
... խոստովանել բոլոր հայտնի մեղքերը։ Դրա համար կարող եք ձեր աղոթքի մեջ ներառել հետևյալ հարցը. «Արդյո՞ք սա ամեն ինչն էր, թե՞ կարող ես մտածել որևէ այլ բանի մասին, որը կցանկանայիր ասել Հիսուսին»։ Սա նախատեսված չէ որպես ինքնաքննության վարժություն, այլ երեխային լիովին ազատ դառնալու և ուրախությամբ Հիսուսին հետևել սկսելու հարցում օգնություն։
... խնդրել Հիսուսին ներում և շնորհակալություն հայտնել Նրան բոլոր մեղքերի համար մահանալու համար։ Հիսուսը՝ Փրկագնողը, անմիջապես պատասխանում է այս աղոթքին։
Երբեմն անհրաժեշտ է երեխային աղոթքը կարճ նախադասություններով ասել կամ այն առաջարկել որպես սկիզբ՝ օգնելով նրան աղոթել։
Աղոթելուց հետո, հիմնվելով Ա Հովհաննես 1:9-ի վրա, կարող ենք հավատքով ընդունել ներումը և հաստատել այն երեխայի համար։
Սիրտը մաքուր է, մեղքը հեռացված է, և մեղավորությունը ներված է։
Այժմ զրույցը շարունակվում է հաստատումով և հարցով. «Տեր Հիսուսը վերցրեց քո մեղքերը։ Քո սիրտը մաքրվեց։ Կարո՞ղ ես պատկերացնել, թե հիմա ո՞վ կցանկանար լինել քո կյանքի Տերը»։
«Հիսուսը» գրեթե միշտ ինքնաբուխ պատասխանն է։
Հաջորդ հարցը. «Դո՞ւ էլ ես դա ուզում»։
Այնուհետև, եթե դա դեռ տեղի չի ունեցել, հաջորդում է աղոթք, որի ընթացքում երեխան հրավիրում է Հիսուս Քրիստոսին իր կյանք։
«Տե՛ր Հիսուս, շնորհակալ եմ, որ ներեցիր իմ մեղքերը։
Խնդրում եմ, արի՛ իմ կյանք։ Ես ուզում եմ հավիտյան Քեզ պատկանել։ Ամեն»։
Փրկության վստահության վերաբերյալ հաջորդ զրույցն անփոխարինելի է։
10 Փրկության վստահություն
Փրկության վստահությունը և հավիտենական կյանք ունենալու համոզվածությունը աշակերտության և հավատքի մեջ առողջ աճի անփոխարինելի հիմքն են։
Փրկված երեխան Աստծո Խոսքի միջոցով պետք է ստանա այն վստահությունը, որ Հիսուսն ընդունել է իրեն, և որ ինքն Աստծո զավակ է։
Փրկության վստահությունը հիմնված չէ դարձի ժամանակ ունեցած դրական զգացմունքների կամ հոգևոր առաջնորդի խոսքերի վրա։
Աստծո Խոսքը հուսալի վեմ է։ Երեխայի հավատքը պետք է հիմնված լինի դրա վրա։
Հովհաննես 1։12-ի միջոցով կարող եք երեխային առաջնորդել դեպի փրկության վստահություն։ Բացե՛ք ձեր Աստվածաշունչը և խնդրե՛ք երեխային բարձրաձայն կարդալ այս համարը. «Բայց բոլոր նրանց, ովքեր ընդունեցին Նրան, նրանց իշխանություն տվեց Աստծո զավակներ լինելու, նրանց, ովքեր հավատում են Նրա անվանը»։
Այնուհետև հարցրեք. «Այստեղ գրվա՞ծ է որևէ բան, որ դու արել ես»։ Եվ կրկին կարդացե՛ք համարը։ Երբեմն ինքնաբուխ, երբեմն էլ՝ երկմտանքով, հնչում է պատասխանը. «Այո՛։ Ես հավատում եմ Հիսուսին։ Ես ընդունել եմ Նրան»։ Ձեր հաջորդ հարցը կլինի. «Իսկ հիմա դու ո՞վ ես Աստծո համար»։
«Աստծո զավա՛կ»։ Հաճախ այս պատասխանը ուղեկցվում է աննկարագրելի պայծառացած դեմքով։ Այս պահերը երեխաների ծառայության ամենագեղեցիկ պահերից են։ Մաղթում եմ, որ դուք շատ նման պահեր ունենաք։
Երբ տղան կամ աղջիկը վկայում է. «Ես Աստծո զավակ եմ», դա հաստատում է, որ դարձը տեղի է ունեցել։ Երեխան ստացել է Սուրբ Հոգին։ Որովհետև առանց Նրա ոչ ոք չի կարող ասել. «Ես Աստծո զավակ եմ, Հիսուսն իմ Տերն է» (տե՛ս Հռոմեացիներին 8։16)։
Ջուլիան բարձրաձայն կարդաց Հովհաննես 1։12-ը։ Երբ ես հարցրի նրան, թե հիմա ով է նա Աստծո առաջ, սկզբում ապշած լռություն տիրեց։ Նա բառացիորեն խոսելու ունակությունը կորցրել էր։ Բայց նրա աչքերը փայլեցին։ Նրա դեմքն ուրախությունից շողում էր։ Այնուհետև, այն փաստից ամբողջովին հուզված, որ ինքն Աստծո զավակ է, ասաց. «Սա հիանալի՛ է։ ԱՆՀԱՎԱՏԱՆԱԼԻ՛»։
Անձնական քաջալերանքի խոսքերի միջոցով այժմ կարող եք խորացնել երեխայի փրկության վստահությունը.
... Դու Աստծո զավակ ես։
... Կենդանի Աստված, Ով ստեղծել է ամեն ինչ, քո Երկնավոր Հայրն է։
... Քո մեղքերը ներված են։
... Տեր Հիսուսը Սուրբ Հոգու միջոցով բնակվում է քո սրտում և օգնում է քեզ ապրել այնպես, որ հաճելի լինես Նրան։
... Դու հավիտենական կյանք ունես և մի օր Երկինք կգնաս։
... Տեր Հիսուսը միշտ քեզ հետ է։
Վերջին նախադասությունը լրացրե՛ք Եբրայեցիներին 13:5-ով. «Ես քեզ երբեք չեմ թողնի»։
Այս հրաշալի ճշմարտությունները երեխայի կյանքում ուրախություն և երախտագիտություն են առաջացնում։
Ուստի կարող եք հարցնել. «Ի՞նչ ուրիշ բան կարող ենք հիմա անել»։
«Ուրախությունից թռչկոտել՝» սա այն պատասխանն էր, որը ես մի անգամ ստացել եմ։
Օգնե՛ք երեխային գոհության աղոթքի միջոցով արտահայտելու իր ուրախությունը Հիսուսին։
Երբեմն անհրաժեշտ է, որ տեղի ունենա փոխհատուցում, օրինակ՝ որևէ մեկից ներում խնդրել կամ գողացված իրերը վերադարձնել։
Այս հարցում չափազանց կարևոր է գործել իմաստությամբ և մեղմությամբ։
Փոխհատուցումը կարող է իրականացվել...
- երեխայի կողմից,
- երեխայի հետ միասին,
- կամ երեխայի փոխարեն:
Եթե երեխայի համար դժվար է փոխհատուցում կատարել, օրինակ՝ վերադարձնել գողացված որևէ բան, նրան չպետք է ստիպել դա անմիջապես անել։
Օրինակ՝ մի աղջիկ սուպերմարկետից ինչ-որ բան էր գողացել։ Նա ամբողջովին վճռական էր ամեն ինչ ուղղելու հարցում, բայց համարձակությունը չէր բավականացնում և խնդրեց ինձ դա անել իր փոխարեն։ Նա ինձ տվեց գումարը, իսկ ես այն հանձնեցի խանութի կառավարչին՝ կարճ բացատրությամբ։ Նա բավական զարմացած էր. նման բան նախկինում երբեք չէր պատահել իր հետ։
Հոգևոր առաջնորդի գաղտնիության պահպանման պարտականությունը
Երեխաների հետ աշխատողները երբեք չպետք է բացահայտեն այն, ինչ իրենց է վստահվել։ Երեխաների խնդիրները, անհանգստությունները, դժվարությունները և մեղքերը խստորեն պաշտպանված են գաղտնիության պահպանման պարտականությամբ։
Նախքան զրույցը սկսելը, երեխային ասե՛ք, որ գաղտնի կպահեք այն, ինչ նա ձեզ կասի, նաև այն, ինչ նա կխոստովանի Տեր Հիսուսին։
Երեխաները պետք է իմանան, որ իրենց վստահությունը չի դավաճանվի։ Որպեսզի կանխվի տեղեկության տարածումը մյուս երեխաների կողմից, ես նախընտրում եմ այս զրույցներն անցկացնել առանձնացված վայրում։
Երբ երեխան շահվում է Հիսուս Քրիստոսի համար, դա Աստծո շնորհով է։
Դրա աստվածային ռազմավարությունը գտնում ենք Սաղմոս 98-ում։
1. Տերը հաղթանակ է տարել։
Հիսուս Քրիստոսը՝ խաչված, հարություն առած և փառավորված Տերը, ապահովել է փրկությունը։ Դրան ոչինչ ավելացնել հնարավոր չէ։
2. Տերը հայտնի է դարձրել Իր փրկությունը։
Ձեր միջոցով Աստված հռչակում է, թե Ով է Փրկիչը և ինչ է Նա կատարել խաչի վրա։
3. Երկրի բոլոր ծայրերը տեսել են մեր Աստծո փրկությունը։
Աստված Ինքը կբացի երեխաների աչքերը, որպեսզի նրանք ճանաչեն այն, ինչ Նա կատարել է, և այն, ինչ ձեր միջոցով հռչակվում է։
Կցանկանա՞ք հիմա մի պահ աղոթքի մեջ անցկացնել և Տեր Հիսուսի առաջ անուններով հիշել այն երեխաներին, ովքեր մոտ են ձեր սրտին։ Նրա առա՛ջ բերեք այն տղաներին և աղջիկներին, ովքեր հաճախում են երեխաների խմբակ, կիրակնօրյա դպրոց կամ մանկական ճամբարներ։
Աղոթե՛ք նրանց համար, որ նրանց աչքերը բացվեն Աստծո փրկության հանդեպ, և նրանք հավատքով ընդունեն այն։
Ձեր աղոթքը լսվելու է, որովհետև.
«Այսպես էլ ձեր երկնավոր Հայրը չի կամենում, որ այս փոքրիկներից մեկը կորչի» (Մատթեոս 18։14)։
11 Հոգևոր առաջնորդություն փրկությունն ընդունելուց հետո
Նոր ճանապարհի առաջին քայլերը
Լավ աշխատողը ճանապարհային ցուցանակ է։ Շատ լավ աշխատողը նոր ճանապարհի ուղեկից է։ Նա քայլում է դարձի եկած երեխայի կողքին և առաջնորդություն է առաջարկում Հիսուսի հետ կյանքի համար՝ ոչ միայն խոսքերով։ Նա նաև օգնում է երեխային գործնականում կիրառել աշակերտությունը։ Չէ՞ որ տեսությունն արծաթ է, իսկ գործնական կիրառությունը՝ ոսկի։
Եթե հետևյալ յոթ ցուցումները քայլ առ քայլ իրականացնեք երեխայի կամ երեխաների խմբի հետ, ապա այն պտուղ կտա։
1. «Ամեն օր կարդա՛ քո Աստվածաշունչը»
Աստծո Խոսքը ճանապարհի լույսի նման է։ Այն նաև հոգևոր աճի սնունդ է։ Այն տալիս է և՛ մխիթարություն, և՛ խրատ։ Նրանք, ովքեր կարդում են Աստվածաշունչը, իրենց Մենիկ պահի ընթացքում, ինչպես ես եմ անվանում Աստծո հետ առավոտյան անցկացրած ժամանակը, նոր քաջություն և ուրախություն են ստանում։ Վերստին ծնված երեխաներից շատերը Աստվածաշունչը կարդալու խորը ցանկություն ունեն։ Բացատրե՛ք նրանց, թե ինչպես ուսումնասիրել Աստծո Խոսքը։ Օրինակ՝ ցո՛ւյց տվեք, թե ինչպես գտնել Հովհաննեսի Ավետարանը։ Աստվածաշնչի ընթերցանության ծրագիրը նույնպես կարող է օգտակար լինել երեխաների համար։
Երեխաների հետ Աստվածաշնչի ընթերցանությունը գործնականում կիրառելու խորհուրդներ
1.1 Աղոթք
Սկսե՛ք աղոթքով։ Շնորհակալությո՛ւն հայտնեք Աստծուն Իր Խոսքի համար և խնդրե՛ք Նրան օգնել ձեզ հասկանալ այն։
1.2 Բարձրաձա՛յն կարդացեք տեքստը
1.3 Խորհրդածություն
Մի քանի րոպե լռության հնարավորությո՛ւն տվեք՝ աստվածաշնչյան տեքստի շուրջ խորհրդածելու համար։
Այս ընթացքում հարցերը կարող են օգտակար լինել։ Ի՞նչ եմ ես սովորում Աստծո, Հիսուս Քրիստոսի կամ Սուրբ Հոգու մասին այս հատվածից։ Այս պատմության ո՞ր անձն է ինձ համար լավ օրինակ։ Արդյո՞ք Աստված ինձ ասում է ինչ-որ բան անել։
1.4 Աստվածաշնչյան տեքստի քննարկում
Տեքստի քննարկումն օգնում է խորացնել կարդացածի ըմբռնումը։ Այնուհետև երեխան կարող է բարձրաձայն կարդալ Աստվածաշնչի ընթերցանության ծրագրի մեկնաբանությունը։
Ժամանա՛կ հատկացրեք երեխաների հարցերին պատասխանելու համար։ Հատկապես արժեքավոր է նրանց առաջարկել Աստվածաշնչից որևէ կոնկրետ համար, որը նրանք պետք է սովորեն անգիր։
1.5 Աղոթք
Համատեղ աղոթքի այս ընթացքում երեխաները շնորհակալություն և փառաբանություն են հայտնում Աստծուն և կիսվում Նրա հետ իրենց անձնական խնդրանքներով։
Եզրակացություն․Երեխաները տուն են վերադառնում՝ քաջալերված Աստծո Խոսքին հնազանդվելու։
2. «Աղոթքով խոսի՛ր Աստծո հետ»
Շատ երեխաների համար աղոթելը միանգամայն բնական է։ Ոմանք նույնիսկ մեծ ոգևորությամբ են աղոթում, որովհետև իրենց Երկնավոր Հոր հետ խոսելը նրանց համար և՛ ուրախություն է, և՛ խորը ներքին կարիք։
Օրինակ՝ երեխաների ավետարանչական մի միջոցառման ժամանակ մանկատանը բնակվող երկու երեխաներ հավատացին Քրիստոսին։ Երբ իմացա, որ նրանք նույն սենյակում են ապրում, առաջարկեցի․ -Դե, ուրեմն կարող եք միասին աղոթել։ Նրանք, կարծես դա աշխարհի ամենաբնական բանն էր, պատասխանեցին․ -Մենք արդեն երեկ արել ենք դա։
Երկնավոր Հոր հետ հարաբերությունը Նրա հետ խոսելու ցանկություն է առաջացնում։ Դուք կարող եք նպաստել դրան՝ միասին աղոթելու ժամանակներ կազմակերպելով, անձնական աղոթքը քաջալերելով և աղոթքի մասին աստվածաշնչյան ուսուցում տալով։
Որոշ երեխաներ նույնիսկ իրենց նախաձեռնությամբ աղոթքի խմբեր են կազմել՝ փոքր խմբերով կանոնավոր կերպով միասին աղոթելու համար։ Այս գաղափարը փոխանցե՛ք նաև ուրիշներին և քաջալերե՛ք նրանց անել նույնը։
3. «Հնազանդվի՛ր Աստծո Խոսքին»
Աստվածաշնչյան օրինակների, Աստծո Խոսքի ուսուցման, միսիոներների կենսագրությունների և, ամենակարևորը, ձեր սեփական օրինակի միջոցով կարող եք երեխաների մեջ ձևավորել Աստծուն հնազանդ լինելու ցանկություն։ Խուսափե՛ք օրինապաշտությունից։ Այն միշտ էլ վատ ուսուցիչ է եղել։
Տեր Հիսուսն ուզում է հետևորդներ, որոնք սիրուց և վստահությունից դրդված հնազանդվում են Իրեն։ «Եթե մեկն Ինձ սիրի, Իմ խոսքերը պիտի պահի» (Հովհաննես 14։23բ)։
Սիրող մարդու համար հնազանդությունը դժվար չէ։ Ընդհակառակը, ուրախություն է ապրել այնպես, որ հաճելի լինի Հիսուսին և պատիվ բերի Նրան։
4. «Ուրիշներին պատմի՛ր այն մասին, ինչ փորձառել ես Տեր Հիսուսի հետ»
Գուցե այս հորդորի հարցում պետք է զգույշ լինել։ Մի փոքր սպասե՛ք, որպեսզի երեխան աշակերտության իր ճանապարհի հենց սկզբում չհանդիպի խիստ հակազդեցության, գուցե նույնիսկ իր ընտանիքի ներսում։ Հիսուսին դավանելու քաջալերանքը պետք է տրվի իմաստությամբ։
«Ո՞վ կուրախանա, եթե նրան պատմես, որ դու Աստծո զավակ ես»։ Սա այն հարցն է, որը ես երբեմն երեխաներին տվել եմ։ Պատասխանը եղել է․ «Իմ տատիկը»։
Երեխաները Հիսուսի հավատարիմ վկաներն են։ Բազմիցս ծնողներ կամ ընկերներ նրանց վկայության միջոցով հավատացել են Քրիստոսին։
Ռաքելը գրել է․ «Դեռ ունե՞ս մթության մեջ լուսավորվող խաչ ինձ համար։ Ես կցանկանայի այն նվիրել ընկերուհուս։ Ես արդեն շատ անգամ պատմել եմ նրան Աստծո մասին»։
Երեխաները մեծ ոգևորությամբ մասնակցում են ավետարանչական ծառայություններին։ Մեր քաղաքում անցկացված ավետարանչական միջոցառումներից մեկի ժամանակ երեխաները երգեցին և ընդամենը մեկ ժամում բաժանեցին ավելի քան 1000 թերթիկ։ Երեխաներն այս հարցում մեծ հաջողություն են ունենում, քանի որ մեծերը հազվադեպ են նրանց մերժում։
Տարեցներին և հիվանդներին այցելությունները, որոնց ընթացքում երեխաները երգեր էին երգում և քրիստոնեական գրականություն էին փոխանցում, նույնպես շատ լավ ընդունվեցին։
5. «Դու Աստծո մյուս զավակների հետ հաղորդակցության կարիք ունես»
Որպեսզի ոչ ոք չհանձնվի, յուրաքանչյուր մարդ մյուսների կարիքն ունի։ Հաղորդակցությունը կարևոր է և ուժ է տալիս։ Ուստի երեխաներին կանոնավոր հնարավորություննե՛ր տվեք՝ հանդիպելու մյուս հավատացյալների հետ, օրինակ՝ երեխաների Աստվածաշնչի ուսումնասիրության կամ աղոթքի հանդիպման միջոցով։
Դրա համար հարմար ժամանակ կարող է լինել ձեր սովորական մանկական խմբի հանդիպումից անմիջապես առաջ կամ հետո, կամ երեխաների պաշտամունքի ծառայությունից առաջ կամ հետո։ Որոշ երեխաների համար սա ավելի հեշտ է կազմակերպել, քան շաբաթվա ընթացքում լրացուցիչ միջոցառում նախատեսելը։
6. «Երբ նորից սխալ ես գործում, ներո՛ւմ խնդրիր»
Երեխային սովորեցրե՛ք, որ մեղքի մեջ կրկին ընկնելն Աստծո զավակների կյանքում տխուր իրականություն է (տե՛ս՝ Ա Հովհաննես 1։8-9)։
ԱՅՆՈՒԱՄԵՆԱՅՆԻՎ, երեխան Աստծո զավակ է և մնում է Աստծո զավակ։ Ինչպես բնական ծնունդը հնարավոր չէ չեղարկել, այնպես էլ անհնազանդության պատճառով հոգևոր ծնունդը հնարավոր չէ հետ շրջել։
Օրինակ՝ Աստվածաշնչի համատեղ ընթերցանության ժամանակ մի քանի տղաներ ոգևորված պատմեցին․ «Երեկ մեր Աստվածաշունչները մեզ հետ տարանք մարզադաշտ։ Հետո մի քանի ուրիշ երեխաներ եկան և սկսեցին ծաղրել մեզ։ Երբ նրանք հեռացան, մենք արագ մի քանի հատապտուղ հավաքեցինք, որպեսզի հենց նորից սկսեն մեզ ծաղրել, նետենք նրանց վրա»։
Այսպես են երեխաները։ Դարձը նրանց հրեշտակներ չի դարձնում։ Հավատացյալ երեխաները չեն ապրելու այնպես, որ համապատասխանեն յուրաքանչյուր ակնկալիքի։ Ընդհակառակը, չնայած նրանց նոր հոգևոր կյանքի ակնհայտ նշաններին՝ նրանք նաև հիասթափություն կպատճառեն։ Գուցե հենց ա՞յդ պատճառով է, որ գոյություն ունի երեխաների դարձի նկատմամբ որոշակի կանխակալ վերաբերմունք։
Երեխաները երեխաներ են՝ անկեղծ և առանց ձևականության։ Իսկ մեծե՞րը։ Նրանք սովորել են ինքնատիրապետում ցուցաբերել։ Նրանք ժպտում են նույնիսկ այն ժամանակ, երբ ներսից բարկությունից եռում են։ Ո՞վ կհամարձակվի կասկածի տակ դնել նրանց հավատի անկեղծությունը։ Երեխաները, ընդհակառակը, իրենց զգացմունքներն արտահայտում են բավականին ինքնաբուխ։ Նրանք դա անում են իրենց բերանով, բռունցքներով և ոտքերով։
Բայց ես սա գիտեմ․երեխաներն ավելի արագ են հաշտվում և ներում։
Երեխաներին տվե՛ք ձեր սերն ու վստահությունը։ Մի՛ ծանրաբեռնեք նրանց։
Եվ երբե՛ք՝ իսկապես երբեք՛, մի՛ ասեք որևէ սխալ գործած երեխայի, լինի դա վիրավորական խոսքերով, թե որևէ այլ կերպ․ «Դու քեզ Աստծո զավա՞կ ես համարում»։
Այս մասին խոսք անգամ լինել չի կարող, թե արդյոք երեխան արժանի է այդ կոչմանը․ երեխան Աստծո զավակ է։ Եթե սխալվելուց հետո դուք հերքեք այդ փաստը, դա նման է այն բանին, որ ծանրաճիտ կոշիկներով տրորեք ձնծաղիկը։ Նրան վերականգնվելու համար գրեթե ոչ մի հնարավորություն չի մնում։
Երեխան, ով ճանաչում և սիրում է Հիսուսին, անհնազանդությունից հետո հանդիմանանքի կարիք չունի։ Նա արդեն տառապում է իր սեփական մեղավորության ծանրության տակ։ Ուստի այն, ինչ նրան շատ ավելի է պետք, սիրող ձեռքն է, որը կօգնի նրան կրկին ոտքի կանգնել և քաջալերանք կտա։
Մեկնե՛ք ձեր ձեռքը երեխային և ասե՛ք․
- Դու կարող ես քո մեղավորությունը բերել Հիսուսի մոտ. Նա ներում է քեզ։
- Դու կարիք չունես նորից ընդունելու Հիսուսին քո սրտի մեջ. Նա արդեն քեզ հետ է։
- Դու կարող ես ընդունել Նրա ներումը և ուրախությամբ շարունակել քո ճանապարհը. Հիսուսը սիրում է քեզ։
Հիսուսի մոտ ներման առատություն կա՝ և՛ երեխայի, և՛ մեզ համար։
Որպես հիշեցում՝ երբեք մի՛ ասեք․ «Դու քեզ Աստծո զավա՞կ ես համարում»։
7. «Վստահի՛ր Աստծո խոստումներին»
Աստծո խոստումները պետք է ուղեկցեն երեխաներին Հիսուսի հետ իրենց ճանապարհորդության ընթացքում։ Աստծուց ստացած առանձնահատուկ վստահության խոստումներից մեկն է․ «Քեզ երբեք չեմ թողնի» (Եբրայեցիներին 13։5բ)։
Սա ճշմարիտ է թե՛ լավ, թե՛ դժվար օրերին։ Աստված երբեք չի լքում Իր զավակներին, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նրանք սայթաքում են կամ խնդիրների են բախվում։
Հոգևոր առաջնորդության տարբեր հնարավորություններ, երբ այն անձամբ իրականացնել հնարավոր չէ:
Եթե հոգևոր առաջնորդությունն անհնար է իրականացնել անձամբ կամ խմբային միջավայրում, կարելի է կապը պահպանել նամակների կամ հեռախոսազանգերի միջոցով։
Կարող եք նաև երեխային անակնկալ մատուցել՝ այցելելով նրան կամ հրավիրելով նրան։ Դա պետք է անել ծնողների հետ խորհրդակցելուց հետո։
Հնարավոր է նաև հոգևոր առաջնորդություն իրականացնել WhatsApp-ի, Telegram-ի, Instagram-ի և այլ մեդիա հարթակների միջոցով։
Աղոթք երեխայի համար
Վերջում թողել եմ երեխայի համար ամենագեղեցիկ և ամենակարևոր ծառայությունը, որը կարող եք կատարել։
Աստված պատասխանում է աղոթքին։ Եվ հենց այդ պատճառով բարեխոսական աղոթքը երեխային Հիսուսի հետ իր ճանապարհորդության ընթացքում ուղեկցելու ամենաարդյունավետ միջոցն է։
Աղոթքի մասին խոսելը հեշտ է, բայց երբեմն այն գործնականում իրականացնելը դժվար է։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև սատանան խանգարո՞ւմ է մեզ։ Ո՛չ։ Ամեն ինչի համար հակառակորդին մեղադրել պետք չէ։
Գուցե պատճառն այն է, որ...
... ինքնագոհությունը մեզ մղում է անտեսելու աղոթքը,
... աղոթքի զորության վերաբերյալ մեր համոզմունքը գոյություն ունի միայն տեսության մեջ:
Եթե ամեն օր, որոշակի կերպով և անուն առ անուն աղոթեք նրանց համար, ովքեր շահվել են Հիսուս Քրիստոսի համար, դրա հետևանքները կարող են լինել անսպասելի։
Թո՛ւյլ տվեք պատմել, թե ինչն է փոխել իմ աղոթքի կյանքը։
Հետևյալ փորձառությունը դրական շրջադարձային պահ դարձավ ինձ համար։ Մի անգամ զգացի, որ չափազանց հոգնած եմ աղոթելու համար, և որոշեցի բաց թողնել այն։ Սակայն շուտով նկատեցի, որ դրա փոխարեն սկսեցի բազմաթիվ այլ գործերով զբաղվել։ Սա ինձ համար ինքնախաբեության դրսևորում էր, և այդ գիտակցությունն առ այսօր շարունակում է մնալ իմ մտքում։
Ես այլևս Աստծուց չեմ խնդրում, որ ինձ «ժամանակ տա» աղոթելու համար։ Փոխարենը ես «ժամանակ եմ նախատեսում» բարեխոսական աղոթքի համար և առավոտյան հավատարիմ եմ մնում այդ ժամանակին։ Ես շատ վաղ եմ արթնանում, և առավոտյան ժամերին կենտրոնանալու իմ կարողությունն ամենաբարձր մակարդակի վրա է։
Գաղտնիք չէ, որ մենք ժամանակ ենք հատկացնում այն բաներին, որոնք մեզ համար կարևոր են։ Եվ հենց այս մոտեցումն եմ ցանկանում կիրառել նաև իմ աղոթքի կյանքում։
Մեկ այլ իրականություն էլ կա․աղոթքի կանոնավոր ժամանակները, ի վերջո, վերածվում են սովորության։ Եվ Աստծո շնորհով հենց այդպես էլ դա դարձել է ինձ համար։
Անաղոթք կյանք ունենալու համար արդարացում չկա։ Սակայն կա ներում և փոխվելու հնարավորություն։ Դրա համար ես խորապես շնորհակալ եմ։ Որովհետև հենց այն սկզբունքները, որոնց մասին այսօր գրում եմ, վաղը հեշտությամբ կարող են անտեսվել կամ դրանց հավատարմությունը կարող է կասկածի տակ դրվել։
Ես չեմ կարող երաշխավորել իմ սեփական հետևողականությունը։ Սակայն ցանկանում եմ հավատարիմ մնալ և ավելի հաճախ անել այն, ինչ Տեր Հիսուսը բոլորից առավել պատվիրեց՝ աղոթել։
Փորձառությունից բխող խորհուրդներ․
- Ընտրե՛ք օրվա այն ժամանակը, երբ կարող եք լավ կենտրոնանալ աղոթքի վրա։
- Ձեր աղոթքները հիմնե՛ք Աստծո տված խոստումների վրա և դրանք գրանցե՛ք ձեր աղոթքի ցուցակում։ Պողոս առաքյալի աղոթքները բազմաթիվ ոգեշնչող օրինակներ են տալիս այն մասին, թե ինչպես կարելի է որոշակի կերպով աղոթել մյուս հավատացյալների համար։
- Աղոթե՛ք երեխաների համար՝ անուն առ անուն։
Հաճախ, թեև ոչ միշտ, աղոթքի ժամանակից հետո իմ աշխատանքն ավելի սահուն և արագ է ընթանում։ Իսկ եթե օրվա վերջում որոշ գործեր մնում են անավարտ կամ ինչ-որ բաներ լավ չեն ստացվել, այնուամենայնիվ գիտեմ, որ արել եմ ամենակարևոր բանը։
«Եվ վստահությունը, որ ունենք Նրա առաջ, այս է, որ ի՛նչ էլ խնդրենք Իր կամքի համաձայն, Նա մեզ լսում է. և երբ գիտենք, որ ինչ էլ խնդրենք, Նա լսում է մեզ, ապա գիտենք նաև, որ կստանանք այն խնդրածները, որ Նրանից հայցեցինք»
(Ա Հովհաննես 5։14-15)։
Ակնկալե՛ք փոփոխություններ երեխայի կյանքում
Աստծո նորածին զավակը ցանկանում է և արժանի է, որ իրեն ճանաչեն՝ որպես նոր մարդու։
Աստծո աչքում աներևակայելի խոր փոփոխություն է տեղի ունեցել։ «Ուրեմն, եթե մեկը Քրիստոսի մեջ է, նա նոր արարած է։ Հներն անցան, ահա ամեն բան նոր եղավ» (Բ Կորնթացիների 5։17)։
Աստված Իր Խոսքում ասում է, որ ուշադրություն դարձնենք այն ամենին, ինչը լիովին նոր է։
Ահա մի մարդ, ով…
- … խավարի թագավորությունից տեղափոխվել է լույսի թագավորություն։
- … փրկվել է կորստյան վիճակից։
- … դուրս է եկել լայն ճանապարհից և մտել նեղ ճանապարհի վրա։
- … Տեր Հիսուսի արյան միջոցով հաշտվել է Աստծո հետ։
Սրանք անսասան հոգևոր իրողություններ են, նույնիսկ եթե դարձի եկած երեխայի վարքը միշտ չէ, որ համապատասխանում է ձեր ակնկալիքներին։
Աստծո զավակն Աստծո առաջ իր դիրքով կատարյալ է, սակայն իր վարքագծում դեռ կատարելության չի հասել։
Ուստի ողորմա՛ծ եղեք։ Միևնույն ժամանակ կարող եք ակնկալել փոփոխություններ երեխայի կյանքում։ Սուրբ Հոգին փոփոխություն է առաջացնում։ Եվ այդ փոփոխությունները երեխաների կյանքում տարբեր կերպ են դրսևորվելու, քանի որ դա կախված է նաև նրանց բնավորությունից և խառնվածքից։
Վերստին ծնված երեխայի կյանքում տեղի ունեցող փոփոխությունները
1. Փրկության վստահությունը և Աստծո զավակ լինելու ուրախությունը
2. Աստվածաշունչը կարդալու ցանկությունը
Օրինակ՝ Սառայի մայրը պատմում էր, որ երեխաների ավետարանչական միջոցառումից հետո ընտանիքը գնացել էր արձակուրդի։ Իսկ ո՞րն էր առաջին բանը, որ Սառան դրեց իր ճամպրուկի մեջ։ Իր Աստվածաշունչը։
3. Աղոթելու ցանկությունը
Օրինակ՝ Ռալֆը հարցրեց․ «Մենք աղոթքի ժամ ունենալո՞ւ ենք։ Նորից բոլորը հերթով հնարավորություն կունենա՞ն ինչ-որ բան ասել»։ Նա անհամբեր սպասում էր աղոթելու իր հերթին։
Երեխաների հետ միասին աղոթելն ամենահուզիչ փորձառություններից մեկն է։ Նրանց աղոթքները ցույց են տալիս հավատ, անկեղծություն և անմիջականություն։
4. Հնազանդ լինելու ձգտումը
5. Զղջում սխալ գործելուց
6. Միսիոներական եռանդը
Շատ փրկված երեխաներ փոքրիկ, եռանդուն միսիոներներ են։
- Նրանք հրավիրում են իրենց ընկերներին երեխաների հանդիպմանը։
- Նրանք ուրիշներին պատմում են Հիսուսի մասին և նրանց բերում Նրա մոտ։
Սիմոնան գրել է․ «Նամակիս հենց սկզբում պետք է քեզ պատմեմ, որ Լենան՝ իմ ընկերուհին, ընդունել է Հիսուսին իր կյանքում։ Նա հաճախ Աստվածաշունչ էր կարդում ինձ հետ։ Մի օր ասաց, որ ինքն էլ է ցանկանում Աստծո զավակ դառնալ։ Այդ ժամանակ աղոթեցինք և խնդրեցինք Հիսուսին, որ դառնա Լենայի Փրկիչը»։
Ի՜նչ հրաշալի է, երբ երեխաները ուրիշ երեխաների շահում են Հիսուս Քրիստոսի համար։ Ակնկալե՛ք, որ դա տեղի կունենա, և առաջնորդե՛ք նրանց այդ հարցում։
- Նրանք աղոթում են այն ընկերների համար, ովքեր դեռ փրկված չեն։
Երբեմն զարմացել եմ, թե ինչպես են երեխաները դարձից անմիջապես հետո հասկացել, թե ովքեր դեռ չեն ճանաչում Հիսուսին։ Իր առաջին իսկ աղոթքում Յուտտան աղոթեց իր ծնողների համար, որպեսզի նրանք նույնպես դառնան Աստծո զավակներ։
- Նրանք համարձակորեն ցույց են տալիս իրենց հավատը։
Մայքը հավատքի եկավ մանկական ճամբարի ժամանակ։ Տանը նա խոստովանեց իր հավատը Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ։ «Մա՛մ, այսօրվանից ամեն օր ուզում եմ աղոթել»։ Նա սկսեց ուտելուց առաջ շնորհակալական աղոթք ասել։ Նրա ծնողները նկատեցին իրենց որդու փոփոխությունը։ Նրանք բացվեցին Ավետարանի պատգամի առաջ և սկսեցին մասնակցել եկեղեցական ծառայություններին։ Իսկ Մայքը դարձավ մանկական խմբակի հավատարիմ կամավոր։
7. Սեր Հիսուսի հանդեպ
Շատ երեխաների կյանքում կարելի է տեսնել, որ նրանք սիրում են Հիսուսին։
Դա երևում է նրանում, թե ինչպես են նրանք խոսում իրենց Փրկչի մասին։ Դուք նաև տեսնում եք, թե ինչպես են նրանք տառապում, երբ Հիսուսին ծաղրում և անարգում են։
Երբ Հիսուսը լցնում է սիրտը, բերանը չի կարող լռել։
Եվ ձեռքը ձգվում է դեպի գունավոր մատիտները։ Այս գեղեցիկ պատկերը ցույց է տալիս, թե ում համար է բաբախում երեխայի սիրտը։
Երեխայի կյանքում տեղի ունեցող փոփոխություններն ուրախության պատճառ են։ Հետևե՛ք դրանց, նկատե՛ք դրանք և գովե՛ք երեխային։ Դրանց համար շնորհակալությո՛ւն հայտնեք Տեր Հիսուսին, նույնիսկ եթե դեռ ամեն ինչ ամբողջությամբ չի հասունացել և վերածվել գեղեցիկ պտղի։
Երբ Մարկոն առաջին քայլն արեց նեղ ճանապարհի վրա, ասաց. -Ես գիտեմ, թե Տեր Հիսուսին ամենից շատ ինչն է հաճելի։ Հետաքրքրված՝ հարցրի նրան․ -Իսկ ի՞նչն է դա։ Նա պատասխանեց․ -Երբ նույն մեղքը երկրորդ անգամ չես գործում։
Ես նախկինում երբեք չէի լսել, որ երեխան այդքան լրջությամբ և համոզվածությամբ նման բան ասեր։ Լուռ աղոթեցի, որ Աստված շնորհի նրան հենց այդպես վարվելու շնորհը։
Երեխաների հոգևոր ըմբռնումները մեծ ուրախություն կպատճառեն ձեզ։ Այս հարցում նրանք հաճախ ամոթի են մատնում շատ չափահասների։ Ես բազմիցս զարմացել եմ երեխաների խորաթափանցության վրա՝ այնպիսի հասկացողությունների, որոնք Աստված նրանց բացահայտել է Իր Խոսքը կարդալու ժամանակ։
Գովե՛ք և ճանաչե՛ք նրանց այս հարցում։ Արձագանքե՛ք դրան։ Մի՛ խնայեք ձեր քաջալերանքը։
12. Քաջալերանքի համար
Յուրաքանչյուր ոք, ով հոգևոր առաջնորդություն է անում երեխաներին, նույնպես ժամանակ առ ժամանակ կարիք ունի առատ քաջալերանքի։ Աստված դա ինձ շնորհեց այն ժամանակ, երբ ծառայության ուրախությունն ու արտոնությունը միախառնված էին խոր մտահոգությունների և հիասթափության հետ․ հիասթափություն այն պատճառով, որ հավատացյալ երեխաներից ոմանք այլևս չէին շարունակում Հիսուսի հետ իրենց ճանապարհը, և մտահոգություն մյուսների համար՝ մտածելով, թե արդյոք նրանք հավատարիմ կմնան։
Այս իրավիճակում ես նոր հայացքով կարդացի Հովհաննես 15։16-ը։
Հիսուսն ասում է․ «Ոչ թե դուք Ինձ ընտրեցիք, այլ Ես ընտրեցի ձեզ և ձեզ սահմանեցի, որ դուք գնաք և պտուղ բերեք․և որ ձեր պտուղը մնա, որպեսզի ինչ որ դուք Իմ անունով խնդրեք Հորից, Նա ձեզ կտա»։
Այս համարում դուք նույնպես հայտնաբերեցի՞ք կրկնակի խոստումը։
1. Դուք պտուղ եք բերում։
2. Ձեր պտուղը մնում է։
Նույնիսկ երբ ձգտում ենք հավատարմորեն ծառայել Աստծուն և անում ենք այն ամենը, ինչ կարող ենք երեխաների համար, վերջնական արդյունքն ամբողջովին Աստծո ձեռքերում է։ Նա է պտուղ տալիս։ Նա է ապահովում, որ այն մնա։ ՏԵՐԸ դա անում է նույնիսկ այն ժամանակ, երբ մեր աչքերը ստիպված են տեսնել, թե ինչպես է լավ, թարմ պտուղը, կարծես, վերածվում չորացած պտղի։
Ուշագրավ է, որ Տեր Հիսուսի այս կրկնակի խոստումը գագաթնակետին է հասնում աղոթքի վերաբերյալ վստահությամբ․ «…որպեսզի ինչ էլ որ Հորից Իմ անունով խնդրեք, Նա ձեզ տա»։
Օրհնություն է և՛ քեզ, և՛ ինձ համար, երբ մենք պահում ենք այս խոսքը մեր սրտում և կիրառում այն մեր կյանքում։
Ես գիտեմ, որ առաջարկվող աստվածաշնչյան հատվածները միշտ չէ, որ ընթերցվում են։ Բայց դուք իսկապես պետք է այս համարները կարդաք ձեր Աստվածաշնչում։
Նախ բացե՛ք Սաղմոս 116:6-ը։
Նույնն արեք Հովհաննես 10։27-30-ի հետ, իսկ հետո բացե՛ք Փիլիպպեցիներին 1։6-ը։
Կարդացե՛ք այս համարները մի քանի անգամ։ Խորհրդածե՛ք դրանց շուրջ և վստահե՛ք դրանց։ Որովհետև Աստված իսկապես նկատի ունի այն, ինչ ասում է, երբ մեզ Իր խոստումներն է տալիս։
Վերջում, թո՛ւյլ տվեք վերադառնալ այս էջերի սկզբում հիշատակված երեխաների հանդիպմանը։
Հիշո՞ւմ եք տղաների և աղջիկների բողոքը, երբ նրանք լսեցին, որ իբր երեխաների փրկվելն անհնար է։ «Բայց դա՛ ճիշտ է», - նրանք բարձրաձայն գոչեցին ի պատասխան։
Փառք Աստծուն։ Երեխաները կարող են հավատալ և փրկվել, եթե նրանք լավ ուսուցանված են Աստծո Խոսքում և նրանց տրված է Հիսուսի մոտ գալու հնարավորություն։
Մեծ թվով երեխաներ դրա վկայությունն են․ նրանք անձամբ են դա ապրել։ Եվ շատերը, ովքեր դեռ մանկության տարիներին հավատքի են եկել, այսօր դավանում են իրենց քրիստոնեական հավատը՝ համալսարանում, մասնագիտական ուսուցման ընթացքում, իրենց մասնագիտության մեջ, իրենց ընտանիքներում և միսիոներական դաշտում։
Աստված Իր Թագավորությունը կառուցում է բազմաթիվ կամավորների և լիաժամ ծառայողների միջոցով, ովքեր երիտասարդ տարիքում իրենց կյանքը վստահել են Նրան։
Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար
Սա մեզ համար արտոնություն է։ Դա պատիվ է Տիրոջ համար։
Այս էջերը քաջալերեցի՞ն ձեզ ավելի ջանասիրաբար հետամուտ լինելու այս նպատակին՝ երեխաների ծառայության մեջ։ Դուք չեք զղջա, եթե ձեր լավագույն ուժը, ժամանակը և միջոցները նվիրեք երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար շահելուն։
Հիշե՛ք․ եթե մարդը փրկվում է դեռ մանկության տարիներին, ապա մի ամբողջ կյանք է փրկվում։ Աստված չի ցանկանում կորցնել նրանցից նույնիսկ մեկին։
Քանի որ «ձեր երկնավոր Հայրը չի կամենում, որ այս փոքրիկներից մեկը կորչի» (Մատթեոս 18:14)։
Երեխաներին Քրիստոսի համար շահելու մեր շարժառիթը նրանց կորսված լինելը չէ, այլ ամենից առաջ՝ Աստծո փառքը։ Միայն Նա իրավունք ունի նրանց կյանքի վրա, որովհետև Նա է նրանց Արարիչը և Փրկիչը։ Նրանք միայն Տիրոջն են պատկանում։ Ուստի մենք ձգտում ենք ապահովել, որ Աստված ստանա Իր արժանի տեղն ու պատիվը, և որ երեխաները շահվեն Հիսուս Քրիստոսի համար։
Թող Տերն օրհնի ձեզ և պահպանի ձեզ երեխաների հետ ձեր ծառայության մեջ։
Շահել երեխաներին Հիսուս Քրիստոսի համար
Ինչպես կարող եք երեխային առաջնորդել դեպի Հիսուս Քրիստոսը
© CEF Germany
Հեղինակային իրավունք՝ © 2026 KEB-Deutschland e. V.
Բնագրի վերնագիրը՝ Kinder für Jesus Christus gewinnen – Wie du ein Kind zu Jesus Christus führen kannst
Աստվածաշնչից բոլոր մեջբերումները վերցված են Trinitarian Bible Society թարգմանությունից։